Het gebruik maken van onderstaande uitspraak bij eventuele publicatie, is alleen toegestaan indien de gehele URL wordt overgenomen. Het kopieren van deze uitspraak en het plaatsen hiervan op een site is zonder toestemming van de Stichting PAL, uitdrukkelijk verboden.

KG-nr: 182608/KGZA 04-776   MH   28 september 2004 1
 

RECHTBANK UTRECHT
 

Sector Handels -en Familierecht
 
VONNIS
 

van de voorzieningenrechter in het kort geding van:
 
de besloten vennootschap
met beperkte aansprakelijkheid Wagner &  PARTNERS B.V.,
gevestigd en kantoorhoudende te Rotterdam 
eiseres,
procureur: mr. J.R. Berculo,
advocaat: mr. R.H.M. Wagemans te Maastricht,
 
- tegen -
 
de naamloze vennootschap SNS BANK N.V.,
gevestigd en kantoorhoudende te Utrecht, gedaagde,
procureur: B.F. Keulen,
advocaat: mr. R.W. Polak te 's-Gravenhage.
 
 
1. Het verloop van de procedure
 
1.1. Het verloop van de procedure is als volgt:
- dagvaarding d.d. 30 augustus 2004, die in fotokopie aan dit vonnis is gehecht;
- vermeerdering van eis;
- mondelinge behandeling op 15 september 2004;
- aanvulling van eis;
- producties en van beide partijen en een pleitnota zijdens gedaagde.
 
1.2. Partijen (hierna: W&P en de SNS Bank) hebben vonnis gevraagd.
 

2. De feiten
 
2.1. W&P bemiddelt bij de totstandkoming van financieringsovereenkomsten tussen particulieren en kredietinstellingen waaronder de SNS Bank. Tussen W&P en de SNS Bank is daartoe in 2001 een zogenaamd hypotheekarrangement gesloten waarin een aantal voorwaarden, waaronder het recht op provisie, zijn vastgelegd.
 
2.2. De SNS Bank heeft bij brief van 2 april 2004 de overeenkomst met W&P opgezegd tegen 1 juni 2004. Bij schrijven van 18 juni 2004 heeft W&P aanspraak gemaakt op de nog niet betaalde provisie over het jaar 2003 en de bonusprovisie 2003.
 
2.3. De SNS BANK heeft bij brief van 28 juni 2004 aan (de raadsman van) W&P onder meer het navolgende medegedeeld:
 
"Uw cliŽnte meent recht te hebben op een tweetal vergoedingen genaamd bonus provisie en bemiddelingsprovisie. De bonusprovisie zou Ä 185.291,-- bedragen en de bemiddelingsprovisie zou Ä 485.570,37 bedragen. Het Totaal van het door uw cliŽnte gevorderde bedrag is Ä 670.881.37.
 
De hoogte van de vastgestelde bonusprovisie bedraagt Ä 185.291,--. Over de hoogte van deze bonusprovisie bestaat geen discussie. De hoogte van de bemiddelingsprovisie is vastgelegd op Ä 469.506,43. De op de bemiddelingsprovisie in mindering te brengen retourprovisie bedraagt tot en met mei 2004 Ä 51.000,--. Resteert aan bemiddelingsprovisie Ä 418.508,43. Samen bedragen de verschuldigde provisies Ä 603.797,43 in plaats van de door uw cliŽnte gepretendeerde Ä 670.861,37.
 
In 2001 heeft uw cliŽnte de heer Van den B  uit A.geadviseerd. SNS Bank is door de advocaat van de heer Van den B op 16 maart 2004 schriftelijk  aansprakelijk gesteld voor de door Van den B geleden en nog te lijden schade. Uw cliŽnte is door SNS Bank op de hoogte gebracht van de aansprakelijkstelling. De heer Van den B is  niet (langer) in staat zijn verplichtingen uit de hypothecaire geldlening te
voldoen. Hetgeen in de eerste plaats wordt veroorzaakt door onrechtmatige advisering , door uw cliŽnte bestaande uit het adviseren tot het aangaan van een hypothecaire geldlening op basis van geprognosticeerde inkomsten uit beleggingen. De schade van de heer Van den B  wordt, exclusief bijkomende kosten, door zijn advocaat begroot op Ä 150.000,--. Hoewel SNS Bank van mening is dat zij niet aansprakelijk is voor de advisering door uw cliŽnte, valt niet uit te sluiten dat zij in een eventuele procedure toch gehouden zal zijn de schade aan de heer Van den B te vergoeden. SNS Bank heeft in dat geval wel een regres vordering op uw cliŽnte. (...)
"
Daarnaast hebben zich vooralsnog 200 cliŽnten bij SNS Bank gemeld die van mening zijn dat zij als gevolg van de advisering door uw cliŽnte schade hebben ge/den. De financiŽle positie van deze cliŽnten is niet in alle gevallen gelijk. Gesteld kan echter worden dat zij allen in meer of mindere mare in betalingsproblemen verkeren als gevolg van de advisering door uw cliŽnte. Ook voor deze dossiers acht SNS Bank zich gehouden concessies ten aanzien van de hypothecaire geldlening te voldoen. (. ..)
Op basis van de beoordeelde dossiers gaan wij er vanuit dat de gemiddelde kosten van deze concessies ca Ä 11.800,-- per cliŽnt bedragen. De directe schade die SNS Bank dientengevolge lijdt, bedraagt op basis van deze schatting Ä 2.360.000,-. (...)
Naast dit alles speelt nog een andere kwestie. In augustus 2000 heeft SNS Bank na bemiddeling door uw cliŽnte een financiering verstrekt van Ä 2.500.000,-- aan de heer ~  te H De financiering is verstrekt op basis van inkomensgegevens van de heer ~ zoals opgemaakt en verstrekt door uw cliŽnte. Kort na de verstrekking van het krediet werd duidelijk dat de heer ~ niet in staat was aan zijn financiŽle verplichtingen uit de kredieten te voldoen. (...)
Een bedrag van Ä 1.178.648,-- is onbetaald gebleven. (...)
SNS Bank beroept zich op verrekening van haar schade met de aan uw cliŽnte verschuldigde bonus- en bemiddelingsprovisie. SNS Bank stelt voor een finale afrekening op te stellen zodra de gehele omvang van de schade bekend is en met uw cliŽnte als dan, indien mocht blijkt dat uw cliŽnte de vordering niet terstond kan voldoen, een betalingsregeling overeen te komen.
"
 
2.4. De SNS Bank heeft 14 september 2004 beslag onder zichzelf doen leggen voor haar vorderingen op W&P.
 

3. Het geschil en de beoordeling daarvan
 
3.1. W&P vordert, na vermeerdering van eis, de SNS Bank te veroordelen tot de betaling van een bedrag van Ä 923.432,--. W&P heeft ter zitting haar eis aangevuld met de vordering tot opheffing van het door de SNS Bank gelegde beslag binnen 2 dagen na de betekening van het in deze te wijzen vonnis; ťťn en ander met veroordeling van de SNS Bank in de kosten van dit kort geding.
 
3.2.De grondslag van de geldvordering als zodanig is gebaseerd op de stelling dat de provisie opeisbaar is en in hoofdzaak niet is betwist. W&P voert aan dat tussen partijen overeenstemming bestaat over de verschuldigdheid door de SNS Bank van een aan W&P uit te keren provisie over 2003 ad Ä 616.130,30 een bonus provisie over 2003 van Ä 185.291,-- en een provisie over 2004 tot het moment van de beŽindiging van de samenwerking ad Ä 242.011,67. Daarop dient Ä 120.000,-- in mindering te strekken wegens een door W&P terug te boeken bedrag aan provisie, zodat door de SNS Bank een bedrag van Ä 923.432,-- dient te worden voldaan.
W&P stelt dat de SNS Bank zich niet op verrekening kan beroepen aangezien de SNS Bank haar stellingen terzake een vermeende tegenvordering niet deugdelijk heeft onderbouwd. Daarnaast stelt zij dat de gegrondheid van de vorderingen van de SNS Bank niet op eenvoudige wijze is vast te stellen, zodat het beroep op verrekening in rechte niet gehonoreerd dient te worden. W&P stelt voorts dat niet summierlijk van de deugdelijkheid van het door de SNS Bank ingeroepen recht is gebleken zodat om die reden ook het conservatoire beslag dient te worden opgeheven.
 
3.3. SNS Bank heeft in de eerste plaats bezwaar gemaakt tegen de vermeerdering van eis, stellende dat zij zich niet op de stukken die aan de vermeerderde vordering ten grondslag liggen, heeft kunnen voorbereiden. Het bezwaar wordt echter ongegrond verklaard. De vermeerdering van eis heeft met name betrekking op de door  W&P gevorderde provisie over het jaar 2004. Aangezien de SNS Bank sedert het eind van de samenwerking met W&P (1 juni 2004) wist dat zij naast de provisie en de bonus provisie over 2003, ook nog provisie over 2004 verschuldigd zou zijn, valt in te zien dat zij thans door deze vermeerdering in haar verdediging wordt geschaad. Opmerking verdient verder dat SNS Bank op voorhand reeds schriftelijk heeft aangegeven geen bezwaar te hebben tegen een eventuele vordering strekkende tot opheffing van het beslag.
 
3.4. De overige verweren van SNS Bank, alsmede de nadere stellingen van partijen. komen voor zover nodig, in het navolgende aan de orde.
 
3.5. De door W&P gevraagde voorziening strekt tot betaling van een geldsom. Voor toewijzing van een dergelijke vordering in kort geding is slechts dan aanleiding, a1s het bestaan (en de omvang) van de vordering in hoge mate aannemelijk is, terwijl voorts uit hoofde van onverwijlde spoed een onmiddellijke voorziening vereist is en het risico van onmogelijkheid van terugbetaling -bij afweging van de belangen van partijen -aan toewijzing niet in de weg staat.
 
3.6. Het verweer van de SNS Bank sluit aan op de inhoud van de hiervoor onder 2.3 vermelde brief van 28 juni 2004. Daarnaast verwijt zij W&P dat deze aandelenleaseproducten heeft verkocht zonder de in verband daarmee aangegane verplichtingen in de vermogensopstelling voor de hypotheekaanvraag op te nemen, zodat de afloscapaciteit van de cliŽnt niet op een juiste wijze is beoordeeld. Ook heeft SNS Bank een aantal stellingen geponeerd die betrekking hebben op de opzegging van de relatie tussen partijen. Nu die opzegging in dit geding geen onderwerp van geschi1 is, worden de standpunten van de SNS Bank op dit punt onbesproken gelaten.
 
3.7. In dit geding gaat het om de vraag of de SNS Bank zich terecht beroept op verrekening van haar vorderingen tot schadevergoeding op W&P De voorzieningenrechter beantwoordt die vraag ontkennend. Daartoe diene het navolgende. De door de SNS Bank gestelde tegenvorderingen zijn onvoldoende onderbouwd en voor zover ter zitting besproken, telkens door W&P gemotiveerd bestwist. W&P heeft voorshands een voldoende gedetailleerde verklaring gegeven om welke reden en onder welke omstandigheden aan Van den B een hoge financiering is verstrekt.W&P heeft voorts onbetwist gesteld dat zij niet verantwoordelijk is voor het faillissement van L. In dat kader heeft zij tevens aannemelijk gemaakt dat zij L aangezien het een financieringsaanvraag van een ondernemer betrof, in contact met de SNS Bank beeft gebracht met wie de financiering (aan de hand van de door de accountant van L opgestelde stukken) is besproken. De SNS Bank heeft geen bewijs bijgebracht van haar stelling dat W&P onvolledige vermogensopstellingen heeft geproduceerd.
Voorts is niet komen vast te staan in hoeverre de cliŽnten die zich als gedupeerden bij de SNS Bank hebben gemeld, schade hebben geleden door toedoen van W&P (als gevolg van onjuiste advisering) of mogelijk zijn gedupeerd door de constructie van de aandelenlease als zodanig (bij tegenvallend beleggingsresultaat). Evenmin is door SNS Bank voldoende onderbouwd gesteld waarom in het geval van te optimistische verwachtingen omtrent het te behalen beleggingsresu1taat, de tussenpersoon die het product van de kredietverstrekkende instantie beeft geadviseerd, aansprakelijk is. De SNS Bank heeft weliswaar aangegeven dat zij met een aanzienlijk aantal cliŽnten van W&P financiŽle regelingen heeft getroffen, maar heeft niet aangegeven met welke cliŽnten, voor welke bedrag en om welke reden. De SNS Bank heeft gesteld dat er mogelijk cliŽnten zijn die de SNS Bank nog zullen aanspreken, maar heeft niet gesteld in hoeverre er thans harde claims zijn ingediend, voor welke bedragen en door wie. Daarnaast heeft W&P onbetwist gesteld dat zij zelf niet in de gelegenheid is geweest om met haar cliŽnten mogelijke alternatieven of oplossingen voor de ontstane problemen te bespreken omdat de SNS Bank een en ander buiten haar om is gaan regelen.
Uit het voorgaande volgt dat voorshands ook niet summierlijk van de deugdelijkheid van de vordering van de SNS Bank is gebleken zodat het door haar gelegde conservatoire beslag moet worden opgeheven.
 
3.8. De SNS Bank heeft in haar schrijven van 28 juni 2004 (zie 2.3) de verschuldigdheid van een bedrag van Ä 603.797,43 erkend, zodat van de juistheid van dit bedrag zal worden uitgegaan. De SNS Bank heeft ter zake van de gevorderde provisie over 2004 (ad Ä 242.011.67) aangevoerd dat zij bij vluchtige bestudering van de door W&P overgelegde computeruitdraai die aan de berekening van dit bedrag ten grondslag ligt, een verschil heeft geconstateerd van circa Ä 80.000,-- a Ä 90.000,-.. Mitsdien kan in ieder geval een bedrag van Ä 142.000,-- aan provisie worden toegewezen. De toewijzing van een voorschot ad Ä 745.797,43 (Ä 603.797 ,43 + Ä 142.000,--) is derhalve, nu onvoldoende van een restitutierisico is gebleken, gerechtvaardigd.
 
3.9. Uit het voorgaande volgt dat de vordering als na te melden zal worden toegewezen. Het voorgaande impliceert tevens de opheffing van het beslag.
 
3.10. De SNS Bank zal, als de in het ongelijk gestelde partij, worden veroordeeld in de proceskosten van W&P
 
 
 
4. De beslissing
 
De voorzieningenrechter:
 
4.1. veroordeelt de SNS Bank tot betaling aan W&P van een bedrag van Ä 745.797,43 (zevenhonderd vijfenveertigduizend zevenhonderd zevenennegentig euro en drieŽnveertig eurocent);
 
4.2. heft op het conservatoire beslag dat door de SNS Bank op 14 september 2004 ten laste van W&P onder de SNS Bank is gelegd;
 
4.3. veroordeelt de SNS Bank in e kosten van dit geding, tot aan deze uitspraak aan de zijde van W&P begroot op Ä 703,--. voor salaris van de procureur en op Ä 4.5351-- vastrecht en Ä 70,40 explootkosten;
 
4.4. verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad;
 
4.5. wijst af wat meer of anders is gevorderd.
 

Dit vonnis is gewezen door mr. E.A. Messer en in het openbaar uitgesproken op 28 september 2004.

Ingescant en bewerkt naar HTML Copyright (C) Stichting PAL