Het gebruik maken van deze uitspraak bij eventuele publicatie, is alleen toegestaan indien de gehele URL wordt overgenomen. Het kopieren van deze uitspraak en het plaatsen hiervan op een site is zonder toestemming van de Stichting PAL, uitdrukkelijk verboden.

Zaaknurnmer: 562179/04
 

uitspraak: 16 februari 2005
 
VONNIS VAN DE RECHTBANK ROTTERDAM Sector kanton
 
INZAKE:
 
de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid Dexia Bank Nederland B.V., gevestigd te Amsterdam,
eiseres bij exploot van dagvaarding d.d. 19 augustus 2004, verweerder in voorwaardelijke reconventie, gemachtigde: Maas Delta Deurwaarders,
 
TEGEN:

[X]
wonende te [woonplaats],
gedaagde bij gemeld exploot,
eiser in voorwaardelijke reconventie,
gemachtigde: [NN] advocaat te Rotterdam.
 

1. HET VERLOOP VAN DE PROCEDURE:
 
De kantonrechter heeft kennis genomen van de vůlgende processtukken: -dagvaarding;
-conclusie van antwoord, tevens eis in voorwaardelijke reconventie;
-conclusie van repliek, tevens antwoord in voorwaardelijke reconventie, tevens voorwaardelijk akteverzoek;
-conclusie van dupliek, tevens repliek in voorwaardelijke reconventie; -conclusie van dupliek in reconventie;
alsmede van de achter de processtukken gevoegde producties.
De datum van de uitspraak van het vonnis is bepaald op heden.
 

2. DE VASTSTAANDE FEITEN:
 
Tussen partijen -verder te noemen Dexia en [X] staat, mede gelet op de door partijen overgelegde producties, als niet dan wel onvoldoende weersproken, het volgende vast:
 
2.1 Dexia is de rechtsopvolgster onder algemene titel van de Bank Labouchere N.V. (hierna Labouchere).
 
2.2 Op 12 oktober 1999 heeft [X] met Labouchere een lease-overeenkomst gesloten onder de naam "Winstverdriedubbelaar" met contractnummer 74...... (hierna: de overeenkomst). De overeenkomst heeft een looptijd van 36 maanden waarbij [X] van Labouchere een door hem gekocht pakket aandelenl effecten met een aankoopbedrag van Ä 7.918,50 least voor een lease-som van Ä 9.579,97. Deze lease-som is opgebouwd uit het voormelde aankoopbedrag en een bedrag van Ä 1.661,47 aan rente.
 
2.3 [X] diende volgens de overeenkomst de genoemde leasesom als volgt aan Labouchere/Dexia te voldoen:
 
gedurende de looptijd van de overeenkomst elke maand, in totaal dus 36 keer, een maandtermijn van Ä 46,15 via automatische incasso te betalen op of omstreeks de 1 e dag van iedere maand;
Ä 45,38 op of omstreeks de 35e maand;
Ä 7.873,12 aan het einde van de overeenkomst, volgens de overeenkomst in principe te verrekenen met de verkoop opbrengst van de aandelen.
 
2.4 In de overeenkomst wordt Labouchere ook aangeduid als "Legio-Lease" of de "Bank" en worden de geleaste aandelen-effecten ook "waarden" genoemd.
 
2.5 Artikel 5 van de overeenkomst houdt in:
"Zodra lessee al datgene aan Legio-Lease heeft betaald wat hij haar krachtens deze overeenkomst en de daarbij behorende Bijzondere Voorwaarden Effecten Lease verschuldigd is of zal worden, is lessee automatisch en van rechtswege eigenaar van de waarden geworden".
 
2.6 De op de overeenkomst toepasselijke "Bijzondere Voorwaarden Effecten Lease" (hierna de bijzondere voorwaarden) houden onder meer in:
"(...)
 
2. Legio-Lease en lessee komen overeen dat het eigendom van de waarden op lessee overgaat door vervulling van de opschortende voorwaarde dat lessee aan al zijn verplichtingen uit hoofde van de overeenkomst heeft voldaan. Teneinde te bewerkstelligen dat lessee alsdan van rechtswege eigenaar van de waarden wordt, worden de in de overeenkomst genoemde waarden voorwaardelijk overgedragen aan lessee en wel onder de opschortende voorwaarde dat lessee aan al zijn verplichtingen uit hoofde van de overeenkomst heeft voldaan. Deze voorwaardelijke overdracht geschiedt doordat genoemde waarden onverwijld na de verkrijging ervan door Legio-Lease ten name van lessee worden bijgeschreven in de administratie van de Bank Labouchere, overeenkomstig artikel 17 van de Wge, ter uitvoering van de in de eerste zin van dit artikel omschreven verbintenis tot voorwaardelijke overdracht. Legio-Lease behoudt de eigendom van de waarden totdat lessee aan al zijn verplichtingen uit hoofde van de overeenkomst heeft voldaan (...). Lessee kan niet over de waarden beschikken, behoudens met voorafgaande schriftelijke toestemming van Legio-Lease. Legio-Lease draagt het risico van het verloren gaan van de waarden tot deze eigendom van lessee zijn geworden.
 
3. Alle baten en waardeveranderingen van de waarden komen lessee toe. Legio-Lease zal (:..) de dividendbaten zo spoedig mogelijk na betaalbaarstelling daarvan aan lessee doen toekomen (:..). Ingeval van keuzedividend zal de keuze van Legio-Lease worden bepaald door lessee (:..). Indien met betrekking tot de waarden andere rechten kunnen worden uitgeoefend zullen deze rechten ter keuze van de Bank worden uitgeoefend.
(:..)"
 
2.7 Dexia heeft aan het einde van de looptijd van de overeenkomst een eindafrekening tegen 13 november 2002 opgesteld ingevolge welke [X] een bedrag van Ä 3.705,- aan haar dient te voldoen. De eindafrekening houdt daarnaast de volgende passage in:
"De hoofdsom is het bedrag waarvoor de aandelen voor uw contract zijn aangekocht. In verband met artikel 1576 van boek 7 A van het Burgerlijk Wetboek deelt Legio deze
hoofdsom in tweeŽn: in een 'restant hoofdsom' en een 'eerste aflossingstermijn' van Ä 45,38. Dit zijn geen extra beŽindigingskosten zoals wel eens wordt aangenomen. Het gaat hier enkel om een administratieve afhandeling.
"
 
2.8 [X] heeft, ondanks sommaties, geweigerd het genoemde restbedrag aan Dexia te voldoen.
 
2.9 Dexia heeft nadat [X] telefonisch om informatie had verzocht hem een brochure met betrekking tot de Winstverdriedubbelaar toegezonden alsmede een rekenvoorbeeld, uitgaande van een inleg van Hfl 100,- per maand. In dat rekenvoorbeeld is onderrneer opgenomen:
"De AEX, de officiŽle graadmeter van de Amsterdam Exchanges, steeg sinds haar ontstaan eind 1982 met gemiddeld 15,7% per jaar. Over de laatste 10 periodes van drie jaar was de stijging gemiddeld 15,3% per jaar [peildatum 31 december]. In bovenstaand reken voorbeeld is uitgegaan van een dividendrendement van 2,8% per jaar. De waarde van uw belegging kan fluctueren. In het verleden behaalde resultaten zijn geen garantie voor de toekomst".
 
In dezelfde brief is ook een prognose opgenomen van de belastingvrije uitkering na 36 maanden bij koersstijgingen van -2 tot 20%.
 
In de brochure is onderrneer vermeld:
 
U kiest een vast maandbedrag van f 50,-, f 100,-, f 150,-, f 250,-of f 500,-. Uw maandbedrag bestaat geheel uit 0,96% rente [12,1 % effectiefper jaar]. Uw maandbedrag blijft gedurende de hele looptijd gelijk, ondanks het feit dat u in het laatste jaar drie keer zoveel aandelen heeft als aan het begin. In het eerste jaar bestaat een deel van uw maandbedrag uit rente die u eigenlijk in het derde jaar zou moeten betalen.
 
Leasecontract
 
Zo snel mogelijk na ontvangst van uw aanmelding koopt Legio-Lease uw eerste pakket aandelen op de Amsterdam Exchanges. Tegelijkertijd wordt het bijbehorende kooprecht en - plicht voor uw tweede en derde aandelenpakket voor u verzorgd. Daarna ontvangt u uw leasecontract op basis van de exacte aankoop koersen ter ondertekening.
 
Einde
 
Na afloop van uw leasecontract [na drie jaar] kunnen de aandelen worden verkocht en ontvangt u de volledige verkoopopbrengst, slechts onder aftrek van de aankoopprijs. Uw uitbetaling ontvangt u dan binnen ťťn week op uw bank- of girorekening.
 
Zou de verkoop van de aandelen onverhoopt minder opbrengen dan de aankoopprijs, dan zou u het verschil moeten bijbetalen. U kunt dan desgewenst gebruik maken van de verlengingsgarantie.
 
Verlengingsgarantie
 
Na de looptijd van drie jaar bent u niet verplicht om uw aandelen te verkůpen. Mochten uw aandelen onverhoopt minder waard zijn geworden, dan zou u het verschil tussen de af te lossen hoofdsom en de verkoopopbrengst van uw aandelen moeten bijbetalen. Maar u hoeft uw aandelen dan niet met verlies te verkopen, want u krijgt van ons de garantie dat u uw contract altijd kunt verlengen in afwachting van betere tijden. Wij zullen u te zijner tijd uitvoerig informeren en adviseren.
 
Let op!
 
Beleggen bij wie en in welke vorm ook brengt financiŽle risico's met zich mee. Dat geldt ook voor de WinstVerDriedubbelaar. Beleggen geeft u kans op een hoger, maar ook op een lager dan gemiddeld rendement. Dit risico is voor u.
 
De waarde van uw belegging kan fluctueren. Naarmate in meer risicovolle beleggingsvormen wordt belegd, zullen de te behalen rendementen onderhevig zijn aan grotere schommelingen en kan dus ook de eindopbrengst meer afwijken van de in de voorbeelden gehanteerde bedragen
Wij wijzen u erop dat de gehanteerde rendementen zijn gebaseerd op rendementen uit het verleden. In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst
De gepresenteerde bedragen zijn uitsluitend bedoeld als rekenvoorbeeld.
"
 

3. HET GESCHIL EN DE STELLINGEN VAN PARTIJEN:
 
3.1 Dexia vordert bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoerbaar te verklaren bij voorraad, [X] te veroordelen om aan haar tegen behoorlijk bewijs van kwijting te betalen een bedrag van Ä 3.705,- wegens hoofdsom, Ä 278,95 wegens contractuele rente ad 0,96% per maand vanaf 13 november 2002 tot en met 26 februari 2004, Ä 648,55 aan buitengerechtelijke kosten, in totaal derhalve Ä 4.632,50 vermeerderd met de contractuele rente over Ä 3.705,- vanaf 27 februari 2004 tot de dag der algehele voldoening, met veroordeling van [X] in de kosten van het geding. De voorwaardelijke vordering van Dexia luidt dat [X] zal worden veroordeeld tot betaling van een bedrag gelijk aan het verschil tussen de aankoopwaarde van de in artikel 1 van de Overeenkomst genoemde effecten minus de waarde van bedoelde effecten op de datum van de gehele of gedeeltelijke vernietiging of ontbinding van de overeenkomst.
 
Dexia heeft in de dagvaarding aan haar vordering ten grondslag gelegd dat [X] zijn betalingsverplichting uit hoofde van de overeenkomst niet is nagekomen. Zij stelt dat zij [X] diverse keren heeft aangemaand en dat zij hem bij aangetekende incassobrief van 3 juni 2003 in de gelegenheid heeft gesteld om het verschuldigde bedrag zonder rente en kosten te voldoen. Ook heeft zij [X] telefonisch op zijn betalingsplicht gewezen. Toen dit geen resultaat had heeft zij redelijkerwijs bovengenoemde kosten moeten maken om tot incassering buiten rechte te komen.
 
Naar aanleiding van het verweer van [X] heeft Dexia bij conclusie van repliek betwist dat zij hem onvoldoende heeft voorgelicht omtrent de risico's die verbonden zijn aan effectenlease-producten. Dexia stelt dat zij aan [X] destijds de in dit geding overgelegde brochure, overeenkomst, algemene voorwaarden, rekenvoorbeeld en fiscale opinie ter informatie heeft toegestuurd. Dexia stelt zich op het standpunt dat het [X] op basis van de verstrekte informatie voldoende duidelijk had moeten zijn dat de waarde van de belegging kon fluctueren en dat de mogelijkheid van bijbetaling bestond als de waarde van zijn aandelen op de einddatum van de overeenkomst lager zou zijn dat de af te lossen aankoopprijs, zeker nu dit expliciet in de brochure staat vermeld. Met betrekking tot de beweerde schending van de zorgplicht begrijpt Dexia dat [X] doelt op de schending van het "know your customer beginsel" dat ten tijde van het aangaan van de overeenkomst was vastgelegd in artikel 28 lid 1 van de Nadere Regeling toezicht effectenverkeer 1999 (hierna: NR 1999). Dit artikel ontbeert een voldoende basis in de wet, aldus een uitvoerig betoog van Dexia. Zij licht verder toe dat bedoelde onderzoeksplicht geen betrekking heeft op de acceptatie van de opdracht, maar dat deze slechts bestaat voor zover de in te winnen informatie van belang is bij de uitvoering van de door cliŽnt gegeven opdracht. De uitvoering van de opdracht die [X] aan de bank heeft verstrekt behoeft echter geen enkele nadere invulling. Die opdracht voorziet immers in het aankopen van specifieke effecten op specifieke data tegen specifieke koersen. Enige nadere invulling op basis van de fInanciŽle positie, de beleggingservaring en de beleggingsdoelstelling van [X] kan aan de uitvoering niet gegeven worden. Een effecteninstelling die zich verbindt advies diensten te verlenen, moet zich in de financiŽle positie van haar cliŽnt verdiepen. Op een effecteninstelling die nog helemaal geen adviesrelatie met de potentiŽle cliŽnt heeft, rust geen dergelijke verplichting. Dexia voegt hieraan toe dat het maken van reclame voor een bepaald beleggingsproduct iets heel anders is dan het geven van een beleggingsadvies tot aankoop daarvan. Dexia stelt meer in het algemeen dat de NR 1999 alleen op effecten diensten betrekking heeft en niet op de kredietverlening. De fmanciŽle verplichtingen die [X] door middel van de overeenkomst op zich heeft genomen, vloeien voort uit de daarin besloten kredietverlening aan [X] en niet aan de aan hem verleende effectendiensten, te weten de aankoop van de effecten voor rekening van [X]. Dexia stelt dat zij [X] in verband met de kredietverlening heeft getoetst bij het Bureau Kredietregistratie (BKR). Op grond van het vorenstaande stelt Dexia zich op het standpunt dat zij in haar (contractuele) zorgplicht jegens [X] niet is tekort geschoten.
 
Ook het verweer van [X] dat er sprake is van dwaling wordt door Dexia bestreden. Zij wijst erop dat de WinstVerDriedubbelaar geen rendement garandeert, dat [X] wist, althans kon weten dat hij belegde met geleend geld en dat over het begrip "rente" in redelijkheid geen twijfel kon bestaan, als zijnde te betalen rente wegens een overeenkomst tot geldlening. Er was geen sprake van een spaarproduct. In de brochure is bovendien gewezen op het risico van een restschuld, terwijl daarnaast de risico's van beleggen algemeen bekend zijn.
 
Dexia stelt verder. gemotiveerd. dat van misleiding en schending van het bepaalde in art. 6:194 BW geen sprake is geweest, dat zij zich niet onrechtmatig gedragen heeft jegens [X] en dat zij recht heeft op volledige nakoming van hetgeen partijen zijn overeengekomen.
 
Bij repliek heeft Dexia haar vordering uitgebreid met een voorwaardelijke vordering, die erop neerkomt dat zij op grond van art. 6:278 BW aanspraak kan maken op betaling door [X] van het verschil tussen de aankoopwaarde en de verkoopwaarde van de ten behoeve van [X] aangekochte aandelen.
 
3.2 [X] heeft in conventie en in reconventie - samengevat en zakelijk weergegeven - het volgende naar voren gebracht.
 
De overeenkomst tussen [X] en Dexia moet worden beschouwd als een overeenkomst van huurkoop, aangezien aan de daaraan te stellen eisen geheel is voldaan.
 
[X] meent dat de vordering van Dexia moet worden afgewezen. Primair stelt [X] dat sprake is van dwaling, misleiding en schending van de op Dexia rustende zorgplicht.
 
In reconventie vordert [X] vernietiging van de overeenkomst wegens dwaling, subsidiair ontbinding van die overeenkomst wegens toerekenbaar tekortschieten van de Bank en meer subsidiair heeft Dexia zich onrechtmatig jegens hem gedragen.
Hij vordert verder dat Dexia zal worden veroordeeld aan hem te betalen al hetgeen hij inzake de effectenlease-overeenkomst aan De:xia heeft voldaan, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de datum der opeisbaarheid tot die der algehele voldoening, onder veroordeling van De:xia in de kosten van de procedure.
 
Hiertoe stelt [X] dat Dexia onjuiste inlichtingen aan hem heeft verstrekt nu Dexia de indruk wekte dat er sprake was van een spaarproduct. Ook stelt [X] dat er sprake is van een groot verschil in deskundigheid tussen hem en Dexia, dat Dexia een onjuiste voorstelling van zaken heeft gegeven en dat Dexia bij het aangaan van de overeenkomst toerekenbaar is tekortgeschoten in de zorgplicht die Dexia jegens [X] heeft. Dexia heeft volgens [X] gehandeld in strijd met de normen van de gedragsregels die zijn vastgelegd in het Besluit toezicht effectenverkeer 1995 en de Nadere Regeling toezicht effectenverkeer 1999 (hierna: NR 1999). Dexia heeft voorts gehandeld in strijd met de normen zoals deze zijn vastgelegd in de Algemene Bankvoorwaarden. Zo is Dexia haar mededelingsplicht niet nagekomen, en heeft zij [X] niet gewaarschuwd voor de specifieke risico's van het product en de omvang van de mogelijke verliezen, ook heeft zij het zogenoemde "know your costumer"-beginsel geschonden en heeft zij evenmin de saldibewakingsplicht nageleefd. Dexia heeft verder nagelaten een mechanisme in te bouwen waardoor een eventueel verlies zou kunnen worden beperkt, ondanks het gegeven dat een dergelijke bescherming niet kostbaar zou zijn geweest en ook later is toegepast voor nieuwe producten, waaruit [X] afleidt dat Dexia op de hoogte was van de risicovolle constructie van de Overeenkomst.
 
[X] bestrijdt dat Dexia een beroep op art. 6:278 BW toekomt, aangezien aan de voorwaarden voor toepassing van dat artikel niet is voldaan.
 
Als zijn persoonlijke situatie schetst [X] dat hij ten tijde van het sluiten een baan had en de maandtermijnen kon betalen, maar dat hij hangende de overeenkomst zijn baan heeft verloren en die termijnen niet meer kon opbrengen. Toen [X] weer later een nieuwe woning wilde kopen, merkte hij dat sprake was van een BKR-registratie en heeft hij de resterende termijnen in ťťn keer voldaan, omdat anders de financiering van zijn woning in gevaar zou komen.
[X] stelt geen ervaring te hebben met beleggingen en was evenmin op de hoogte van de daaraan verbonden risico's. Hij stelt niet in staat te zijn de restschuld aan Dexia te voldoen.
 
4. DE BEOORDELING VAN DE VORDERING: in conventie en in reconventie:
 
huurkoop
 
Met betrekking tot de vraag of de Winstverdriedubbelaar is aan te merken als een huurkoopovereenkomst overweegt de kantonrechter dat dit punt in onderhavig geschil in het midden kan blijven, aangezien de hoogte van de vordering ook zonder huurkoop tot zijn competentie behoort.
 
dwaling:
 
[X] heeft primair gesteld dat de overeenkomst onder invloed van dwaling tot stand is gekomen en op die grond moet worden vernietigd. De kantonrechter verwerpt die stelling. Gelet op de inhoud van de overeenkomst en de daarbij gevoegde "Bijzondere Voorwaarden Effecten Lease" waarover [X] bij het aangaan van de lease-overeenkomst kon beschikken, en in aanmerking genomen, enerzijds, de eisen die daaromtrent uit een oogpunt van informatieverschaffing aan Dexia moeten worden gesteld en anderzijds de mate van onderzoek die .van [X] mocht worden verwacht, kan niet met vrucht worden volgehouden dat [X] in dwaling is gebracht of misleid. Hierbij speelt een rol dat de bewoordingen van de overeenkomst en de daarin gehanteerde begrippen op zich duidelijk zijn en, zo dit niet het geval is, het op de weg van [X] had gelegen zich nader te informeren alvorens hij het product accepteerde. Gezien de in de overeenkomst en de brochures voorkomende begrippen kan de conclusie geen andere zijn dan dat duidelijk was dat geen sprake was van een spaarproduct, zodat ook dat verweer niet opgaat.
 
misleidende reclame:
 
Bij de beantwoording van de vraag of de door Dexia verspreide reclame uitingen ten opzichte van [X] misleidend waren dient uitgegaan te worden van de vermoedelijke verwachting van een gemiddeld geÔnformeerde, omzichtige en oplettende consument ( Hof van Justitie EG, 16 juli 1998 NJ 2000,374; Rechtbank Amsterdam 7 juli 2004 NJF 2004,411).
Daarbij zij aangetekend dat de overdrijving, in de reclame aanwezig, over het algemeen eerst dan als misleidend in de zin van artikel 6:194 BW moet worden aangemerkt, wanneer de eventueel nadelige eigenschappen of aspecten van het aangeprijsde product worden verzwegen op zodanige wijze dat er redelijkerwijs van kan worden uitgegaan dat de hiervoor bedoelde consument niet tot deelname aan het door Dexia gepropageerde product zou hebben besloten als hij van die nadelige aspecten wel kennis zou hebben gehad.
 
In dit geval moet de vraag of sprake was van misleiding voorts beoordeeld worden aan de hand van de tekst van alle stukken die door Dexia voorafgaande aan het afsluiten van het contract aan [X] zijn toegezonden. Aangenomen moet immers worden dat Dexia heeft beoogd, en [X] ook heeft kunnen begrijpen, dat al deze stukken, gelezen in onderling verband en samenhang, van belang waren voor de beoordeling van het door Dexia aangeboden product en de door [X] te nemen beslissing, of hij wel of niet zou gaan deelnemen.
 
Tegen deze achtergrond moet worden geoordeeld dat Dexia zich jegens [X] niet schuldig heeft gemaakt aan misleiding. Weliswaar is Dexia weinig terughoudend in de aanprijzing van de "WinstVerDriedubbelaar", doch de hiervoor aangeduide consument heeft moeten begrijpen dat het driedubbele of enig positief resultaat niet zondermeer werd gegarandeerd, nu op meerdere plaatsen in bedoelde stukken wordt aangegeven dat het resultaat afhankelijk was van de niet met zekerheid te voorspellen ontwikkeling van de koersen van de aandelen waarin zou worden belegd, en dat een negatief resultaat ook niet was uitgesloten, en voor risico van de consument zou komen. Bedoelde consument heeft ook moeten begrijpen dat hij zich verbond voor een periode die tenminste drie jaar bedroeg, en dat hij aldus niet de mogelijkheid had tussentijds uit te stappen.
 
In de overeenkomst wordt de te betalen rente met zoveel woorden genoemd, en van misleiding op dat punt is evenmin sprake. Tenslotte heeft de hiervoor bedoelde consument moeten begrijpen welke gevolgen verbonden zouden zijn aan een verlenging van de termijn waarvoor de aandelen werden geleasd. In het bijzonder moet het die consument duidelijk zijn geweest dat dan ook voortgegaan moest worden met betaling van de rente over het geleende bedrag, en dat bij verlenging van het contract het resultaat beter maar ook slechter kon worden.
 
Voor het overige wordt verwezen naar hetgeen hierboven is opgemerkt met betrekking tot de dwaling. Bij lezing van de aan hem toegezonden stukken moet [X] redelijkerwijs hebben kunnen begrijpen welke verplichtingen hij bij ondertekening van het contract aanging, en wat de gevolgen van het contract zouden zijn, zij het dat
[X] kan worden nagegeven dat de gegeven waarschuwingen zijn omgeven door uiterst positieve en juichende teksten.
 
de zorgplicht:
 
[X] heeft aangevoerd dat op Dexia jegens hem een zorgplicht rustte. Hij beroept zich in het bijzonder op hetgeen is bepaald in de NR 1999. [X] heeft betoogd dat Dexia onzorgvuldig met zijn belangen is omgesprongen. Aldus heeft de Dexia de op haar rustende zorgplicht verzaakt. De kantonrechter overweegt dienaangaande als volgt.
 
In het algemeen kan worden aangenomen dat op Dexia een zorgplicht rust ten aanzien van haar (potentiŽle) cliŽnten, waarbij als criterium kan gelden dat de maatschappelijke functie van de banken en bemiddelaars in effecten een bijzondere zorgplicht meebrengt, zowel jegens hun cliŽnten uit hoofde van de met hen bestaande contractuele verhouding, als ten opzichte van derden met wier belangen zij rekening behoren te houden op grond van hetgeen volgens ongeschreven recht in het maatschappelijk verkeer betaamt. De kantonrechter stelt vast dat Dexia in feite optrad als bemiddelaar in effecten in de zin van art. 1, onder b, sub 1 Wet toezicht effectenverkeer. In navolging van de uitspraak van de Commissie van Beroep DSI van 27 januari 2005 (LJN AS 4115) volgt hieruit dat de voor dergelijke instellingen geldende regelingen, waaronder de NR 1999 van toepassing is, ook bij een product als de onderhavige. Hieraan wordt de gevolgtrekking verbonden dat Dexia jegens [X] de bijzondere zorg dient te betrachten waartoe een effecteninstelling als professionele en op het terrein van de effectenhandel bij uitstek deskundig te achten dienstverlener in het algemeen gehouden is.
 
Bij de beantwoording van de vraag of en in welke mate Dexia gehouden was onderzoek te doen naar de omstandigheden van [X] en daarmee rekening diende te houden, dient het volgende te worden vooropgesteld. Doordat Dexia het aanbod heeft gedaan de effectenlease-overeenkomst te sluiten en [X] te kennen heeft gegeven te overwegen dit aanbod te aanvaarden, is tussen Dexia en [X] een rechtsverhouding ontstaan. Immers, ook als partijen anders dan door "pnderhandelingen" betrokken zijn bij het voorbereiden van een tussen hen te sluiten overeenkomst zijn zij tot elkaar komen te staan in een rechtsverhouding die wordt beheerst door hetgeen, uit de wet (in ruime zin) en de eisen van redelijkheid en billijkheid voortvloeit. Voorts dient bij de beoordeling van de wijze waarop in deze rechtsverhouding Dexia diende rekening te houden met de belangen van [X] tot uitgangspunt te worden genomen, dat een instelling als Dexia - als bij uitstek professioneel en deskundig op dit terrein - jegens particuliere, niet professionele, cliŽnten tot een bijzondere zorgplicht is gehouden. Ook in een geval als het onderhavige, waarbij Dexia een standaardproduct aan een groot publiek aanbood, geldt dat, zoals in art. 24, aanhef en onder b, Bte 95 en art. 25 NR 1999 is bepaald, een effecteninstelling in het algemeen dient te handelen in het belang van haar cliŽnt. Evenzeer dient Dexia zich te gedragen naar hetgeen is bepaald in de artt. 28 en 33 NR 1999, aangezien niet valt in te zien waarom deze bepalingen niet op onderhavige situatie van toepassing zouden (kunnen) zijn. Immers, de wijze van fmanciering van de aanschaf van aandelen staat er niet aan in de weg dat de bemiddelaar in effecten zich naar deze regeling dient te gedragen. Verder kan in het midden blijven of deze regeling onverbindend is, zoals Dexia heeft betoogd. De NR 1999 kan in ieder geval worden gezien als een uitwerking van de zorgplicht in de branche waartoe Dexia behoort.
 
Uit de bepalingen, in onderling verband en samenhang gelezen, volgt dat een effecteninstelling, voordat zij een effectenlease-overeenkomst aangaat met een wederpartij die daartoe geld van haar leent, inlichtingen dient te vragen omtrent de financiŽle omstandigheden van deze wederpartij. Voorts dient de effecteninstelling zich ervan te vergewissen dat deze wederpartij inzicht heeft in het gevaar dat voor haar is verbonden aan een dergelijke overeenkomst. In de genoemde bepalingen ligt besloten dat een effecteninstelling met de specifieke omstandigheden van haar wederpartij rekening dient te houden. Zijn de fmanciŽle omstandigheden van de wederpartij van dien aard dat het naar algemene maatstaven onverantwoord voorkomt de overeenkomst aan te gaan, dan dient een effecteninstelling zulks te ontraden. Een dergelijke gedragslijn kan al daarom niet als te bezwarend worden aangemerkt omdat, indien een particulier de instelling zou verzoeken hem krediet te verschaffen ter financiering van effectentransacties tot een bedrag als waarom het hier gaat, in het algemeen inlichtingen van de verzoeker zullen worden gevraagd ter beoordeling van diens kredietwaardigheid en zijn mogelijkheid om een eventueel verlies te dragen.
 
Uit de vastgestelde feiten en uit de standpunten van partijen is gebleken dat Dexia niet heeft geÔnformeerd naar de financiŽle positie van [X], noch ook dat zij een cliŽntenprofiel, hoe eenvoudig ook, heeft opgesteld. Evenmin is gebleken dat de Dexia de specifieke omstandigheden van [X] kende. Zij heeft daarmee dus ook geen rekening gehouden. Voorts is niet gebleken dat Dexia zich ervan heeft vergewist dat [X] zich van de aan het aangaan van de overeenkomst verbonden gevaren voldoende bewust was. Dexia heeft [X] in ieder geval niet in niet mis te verstane bewoordingen gewezen op het risico dat voor deze aan het beleggen met geleend geld was verbonden. Evenmin heeft zij [X] gewaarschuwd voor het risico van daling van de koers van de aandelen onder de vaste koers die in de overeenkomst is vermeld. Integendeel: Dexia heeft slechts een toetsing bij het BKR uitgevoerd - die in feite een bescherming van haar eigen belang diende - doch heeft zich aan de belangen van [X] weinig gelegen laten liggen.
 
De op Dexia rustende zorgplicht en de maatschappelijke zorgvuldigheid eisen dat Dexia - indien zij zich had vergewist van de persoonlijke omstandigheden van [X] - op grond van de bijzondere zorg die zij jegens [X] betaamde zich ervan had moeten weerhouden de overeenkomst aan te gaan. Immers [X] heeft onweersproken gesteld dat hij niet meer in staat was de maandtermijnen te kunnen voldoen nadat hij werkloos was geraakt en ook niet in staat is de restschuld op te brengen.
 
Door de overeenkomst werd [X], gelet op zijn fmanciŽle omstandigheden, immers op onverantwoorde wijze blootgesteld aan de gevolgen van koersverliezen. Dit zou alleen anders zijn indien Dexia zich ervan had vergewist dat [X] zich bewust was van de gevaren die voor hem aan het aangaan van de overeenkomst was verbonden, maar desondanks de overeenkomst wenste aan te gaan. Dexia heeft nagelaten dit te onderzoeken en is tekortgeschoten in de haar jegens [X] betamende zorg in de fase die aan het sluiten van de overeenkomst voorafging. Dit tekortschieten moet aangemerkt worden als onrechtmatig jegens [X], en Dexia heeft de daardoor door [X] geleden schade te vergoeden.
 
art. 6:278 BW:
 
Het beroep van Dexia op toepassing van deze bepaling wordt verworpen.
Deze bepaling kan in de eerste plaats alleen dan toepassing kan vinden indien ter uitvoering van een overeenkomst een prestatie is verricht die als gevolg van ontbinding, vernietiging, of nietigheid ongedaan moet worden gemaakt. Het is aan de partij die zich van art. 6:278 BW wenst te bedienen om te stellen en, zo nodig, te bewijzen of aannemelijk te maken dat hij een prestatie als zo - even bedoeld - heeft verricht. In de tweede plaats zal moeten blijken dat het voor degene die kiest voor het rechtsmiddel dat restitutie meebrengt, deze keuze door wijziging van de waarde van de prestatie aantrekkelijker is geworden dan zij dadelijk na de uitvoering van de overeenkomst was en dat de keuze juist door deze omstandigheid is ingegeven.
 
Nog los van de vraag of wel sprake is van een reeds uitgevoerde prestatie die ongedaan zou moeten worden gemaakt (Dexia heeft niet gesteld dat de aandelen reeds aan [X] zijn geleverd) geldt het volgende. Uit hetgeen in de Toelichting Meijers is opgemerkt volgt dat art. 6:278 BW niet van toepassing is in een geval waarin ervan moet worden uitgegaan dat de stoot tot ongedaanmaking erop is gegrond dat de partij die daartoe overgaat zijn wederpartij, terecht, verwijt dat deze is tekortgeschoten in de hem betamende zorg door eerstbedoelde niet voldoende te waarschuwen voor het risico dat de waarde van de prestatie na uitvoering van de overeenkomst kan dalen als gevolg van koersdaling. Deze situatie doet zich hier voor.
Het voorgaande betekent dat de vorderingen van Dexia in conventie zullen worden afgewezen nu de door haar gepleegde onrechtmatige gedraging aan de uitoefening van de rechten die voortvloeien uit de overeenkomst in de weg staan. Evenzeer volgt uit het voorgaande dat de overeenkomst tussen partijen niet zal worden ontbonden, aangezien reeds in de fase voorafgaand aan de overeenkomst Dexia zich jegens [X] onrechtmatig heeft gedragen en de overeenkomst als een uitvloeisel van die onrechtmatige moet worden gezien. Op basis van onrechtmatige daad zal de schade van [X] worden vastgesteld.
 
de schade van [X]:
 
Ten aanzien van de door [X] geleden schade, welke door Dexia moet worden vergoed, merkt de kantonrechter het volgende op. Gezien de onrechtmatige gedraging van Dexia heeft [X] in beginsel recht op volledige vergoeding van de door hem geleden schade. Het betoog van Dexia kan echter niet anders worden begrepen dan dat zij daarmee ook heeft beoogd een beroep te doen op de werking van art. 6:101 BW. Dat beroep slaagt in zoverre dat de door [X] geleden schade mede het gevolg is van een omstandigheid die hem zelf kan worden toegerekend. Hij heeft immers aan Dexia een geldbedrag ter beschikking gesteld (de betaalde rente), waarvan hij wist dat hiermee aandelen zouden worden gekocht. Op de mogelijkheid van koersdaling is hij uitdrukkelijk gewezen, zodat er op basis van de billijkheidscorrectie van art. 6:101 BW voldoende reden is om het koersverlies te verdisconteren met zijn vordering. Voor de aan [X] te vergoeden schade betekent dit het volgende.
 
[X] heeft onweersproken gesteld dat hij de maandtermijnen geheel heeft voldaan en tevens dat de termijn van Ä 45,37 is betaald. Dit betekent dat [X] aan Dexia de somma van Ä 1661,47 + Ä 45,37 = Ä 1.706,84 heeft voldaan. Uit de door Dexia overgelegde bescheiden blijkt dat de ten behoeve van [X] aangekochte aandelen een koersdaling hebben ondergaan van Ä 7.918,50 (aankoopbedrag) naar Ä 4.213,50 (verkoopbedrag), hetgeen een daling is van circa 46 %. De vordering van [X] tot terugbetaling van het reeds door haar aan Dexia betaalde bedrag zal dan ook voor 54% worden toegewezen. Dit komt neer op een bedrag van Ä 921,69. De wettelijke rente zal worden toegewezen van de datum van de conclusie van eis in reconventie.
 
Gezien de aard van het geschil en de in conventie en reconventie genomen beslissingen, zullen de proceskosten worden gecompenseerd.
 

5. DE BESLISSING: De kantonrechter:
 
in conventie:
 
wijst de vorderingen van Dexia af, in reconventie:
 
veroordeelt Dexia om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan [X] te voldoen de
somma van Ä 921,69 vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 4 augustus 2004 tot de dag der algehele voldoening;
 
in conventie en in reconventie:
 
compenseert de proceskosten in die zin dat ieder partij de eigen kosten draagt.
 
verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad en wijst af het meer of anders
gevorderde.
 

Dit vonnis is gewezen door de kantonrechter mr. J. Sap en uitgesproken ter openbare
terechtzitting te Rotterdam.