Het gebruik maken van onderstaande uitspraak bij eventuele publicatie, is alleen toegestaan indien de gehele URL wordt overgenomen. Het kopieren van deze uitspraak en het plaatsen hiervan op een site is zonder toestemming van de Stichting PAL, uitdrukkelijk verboden.

vonnis
 
RECHTBANK ALMELO
Sector Civiel
zaaknummer  : 76201 HA ZA 06/137
datum vonnis : 22 november 2006 (vdv)
 
Vonnis van de rechtbank te Almelo, enkelvoudige kamer voor burgerlijke zaken, in de
zaak van:
 
[X],
en
[Y],
wonende te [woonplaats],
echtelieden,
eisers in conventie,
verweerders in reconventie,
hierna te noemen [X],
procureur: mr. E.H. Hoeksma,
 
tegen
 
de naamloze vennootschap DEXIA BANK NEDERLAND NV.,
gevestigd te Amsterdam,
gedaagde,
hierna te noemen Dexia,
gedaagde in conventie, eiseres in reconventie,
procureur: mr. E.M.M. van de Loo,
advocaat: mr. F.R.H. van der Leeuw te Amsterdam.
 
Gehoord partijen en gezien de stukken,
 
 
 
Overweegt:
Over het procesverloop:
 
[X] heeft geconcludeerd overeenkomstig de inhoud van de inleidende dagvaarding en
Dexia heeft hierna geconcludeerd voor antwoord in conventie tevens eis in reconventie.
Vervolgens hebben partijen de navolgende processtukken in het geding gebracht;
[X] een conclusie van repliek in conventie tevens zomede akte vermeerdering van eis zomede
antwoord in reconventie;
Dexia een conclusie van dupliek tevens antwoord vermeerdering van eis in conventie tevens
repliek in reconventie en [X] een conclusie van dupliek in reconventie.
Vervolgens hebben partijen vonnis gevraagd.
 
Over het recht:
in conventie en in reconventie:
 
1.   Waar de rechtbank in dit vonnis de naam Dexia gebruikt is daar mede onder begrepen
Bank Labouchere N.V., rechtsvoorganger van Dexia,
 
2.   In deze zaak staat als gesteld en erkend, dan wel niet of onvoldoende gemotiveerd
weersproken en/of blijkend uit niet betwiste overgelegde producties, het navolgende vast:
 
a.   gedateerd op 27 december 2000 is op 19 januari 2001 tussen partijen onder nummer
[nummer] een effecten lease-overeenkomst totstand gekomen, benoemd als Overwaarde
Effect Maandbetaling zonder Herbelegging;
b.   de overeenkomst en de daarmee samenhangende overeenkomst onder (f) hieronder
genoemd zijn totstandgekomen op advies en door bemiddeling van Spaar Select Twente
B.V., een zogenaamde cliŽntenremisier;
c.   de lease-overeenkomst is zowel door [X] als diens echtgenote ondertekend; erop
van toepassing verklaard zijn de Bijzondere Voorwaarden Effecten Lease waarvan de tekst
vermeld is op de achterzijde van het door Venenian en zijn vrouw ondertekende stuk, waarin
de overeenkomst is vastgelegd;
d.   de overeenkomst voorziet erin dat Dexia voor een bedrag van Ä 38.265,92 in hoofdsom
aandelen (AEX) (als volgens die overeenkomst (productie 5 dagvaarding/productie 2 CvA)
gespecificeerd), aan [X] least en dat [X] gedurende 240 maanden maandelijks
een bedrag van Ä 408,07 aan Dexia betaalt;
e.   middels de onderhandse akte waarin de overeenkomst is vastgelegd heeft Dexia, onder
de opschortende voorwaarde dat [X] al datgene aan haar heeft betaald wat hij haar
krachtens de lease-overeenkomst en de daarbij behorende Bijzondere Voorwaarden Effecten
Lease verschuldigd is of zal worden, de geleasde waarde aan [X] geleverd;
f.   daarnaast heeft [X] bij Dexia een beleggingsrekening geopend waarop hij een
bedrag van f 45.000,-- (Ä 20.420,11) heeft gestort, waarmee participaties in het Labouchere
Global Aandelenfonds zijn gekocht;
g.   doel van de beleggingsrekening was om daaruit de maandelijkse termijnen te betalen;
h.   het bedrag van zijn storting op de beleggingsrekening heeft [X] ter beschikking
gekregen doordat hij een (tweede) hypothecaÔre geldlening op zijn woonhuis bij Bouwfonds
Hypotheek B.V. heeft afgesloten;
i.   in de overeenkomst was tevens bepaald dat [X] die na 60 maanden dagelijks met
onmiddellijke ingang en zonder annuleringskosten zou kunnen beŽindigen onder betaling of
verrekening van de restant hoofdsom en bij beŽindiging binnen 60 maanden daarnaast ook de
resterende termijnen tot en met de zestigste maand verschuldigd zou zijn, waarbij dan over
die laatst bedoelde termijnen een korting van 50% verleend zou worden;
j.   bij brief van zijn procureur van 13 oktober 2004 heeft [X] de overeenkomst
buitengerechtelijk zowel ontbonden als vernietigd en heeft hij Dexia gesommeerd tot
terugbetaling vůůr 10 november 2004 van door [X] onder Dexia gestorte bedrag van
Ä 20.420,11;
k.   [X] heeft een restschuld aan Dexia;
l.   de door Dexia aan hem aangeboden regeling is door [X] niet aanvaard;
m.  het zogenaamde Duisenberg-akkoord is op het onderhavige geval niet van toepassing.
 
3.   [X] vordert in dit geding, zakelijk weergegeven:
primair:
verklaring voor recht dat Dexia onrechtmatig jegens hem heeft gehandeld en Dexia deswege
schadeplÔchtig Ôs met veroordeling van Dexia tot betaling van Ä 15,315,08 vermeerderd met
wettelijke rente vanaf de dag der tekortkoming althans de dag der dagvaarding, zomede dat de
restschuld van [X] vervallen verklaard is, althans die schuld vervallen te verklaren
en een bevel aan Dexia om op straffe ener dwangsom het BKR op te dragen de A-notering
op zijn naam ongedaan te maken;
subsidiair;
verklaring voor recht dat zijn met Dexia gesloten aandelenlease-overeenkomst nietig is, met
veroordeling van Dexia om aan hem] te betalen Ä 14.252,84 althans Ä 9.596,49 met de
wettelijke rente daarover vanaf de dag dat het depot is gemaakt, althans 13 oktober 2004
(dag der sommatie) althans de dag der dagvaarding, tot aan die van betaling, voor recht te
verklaren dat zijn restschuld aan Dexia vervallen is, althans die vervallen te verklaren en
een bevel aan Dexia op straffe ener dwangsom om het BKR op te dragen de
A-notering op zijn naam ongedaan te maken.
In alle gevallen vordert [X] veroordeling van Dexia in de kosten van het geding en het
vonnis uitvoerbaar bij voorraad te verklaren.
 

4.   Aan zijn vordering legt hij naast de weergegeven vaststaande feiten het volgende ten
grondslag:
 
A.   op Dexia rust bij het afsluiten van financiŽle producten met consumenten een zorgplicht
waarin Dexia jegens hem tekortgeschoten is. Dexia heeft hem niet op basis van haar kennis
over hem (naar zijn beleggings ervaring en zijn bereidheid om financiŽle risico's te lopen en
te dragen heeft zij niet geÔnformeerd) geadviseerd over het bij hem passende product en hem
ook niet op een voor de gemiddelde consument begrijpelijke manier geÔnformeerd over aard
en omvang van dat product en de daaraan verbonden financiŽle risico's. Hij is geen belegger
en had niet eerder met Dexia gecontracteerd. Het gaat hier om een gecompliceerde
overeenkomst met aanzienlijke risico's. Alleen bij een stijging van de waarde van de
belegging die groter is dan de te betalen rente levert de transactie voor hem winst op.
Dat laatste is hem niet verteld. Hem zijn alleen maar rekenvoorbeelden met optimistische
scenario's gepresenteerd.
 
Door het dalen van de koersen van de onderliggende waarden heeft hij schade geleden.
Dexia is daarvoor aansprakelijk wegens het tekortschieten in de nakoming van haar
verplichtingen jegens hem. Een ingebrekestelling is niet vereist omdat nakoming blijvend
onmogelijk is. Dit geeft hem het recht om de overeenkomst te ontbinden. De tekortkoming is
zodanig ernstig dat deze ontbinding rechtvaardigt. Aannemelijk is dat hij de overeenkomst
niet zou zijn aangegaan als Dexia aan haar zorgplicht had voldaan.
 
De ontbinding leidt tot een ongedaanmakingsverplichting en een
schadevergoedingsverplichting aan de zijde van Dexia. Zij moet derhalve zijn inleg
restitueren. Als passende schadevergoeding merkt hij vervallen verklaring van zijn restschuld
aan. Het vervallen van zijn schuld doťt de grondslag aan de BKR registratie vervallen zodat
die ongedaan gemaakt moet worden.
 
B.   Dexia heeft zich bij het aangaan van de overeenkomst van een hulppersoon bediend, te
weten Spaar Select en is daarom aansprakelijk voor de gedragingen en tekortkomingen van
Spaar Select. Niet van belang is daarbij of Spaar Select vertegenwoordiger van Dexia was of
niet. Van belang is slechts of Spaar Select ten voordele van Dexia bemiddeld heeft en als cliŽ
ntenremisier heeft zij dat gedaan.
 
Voor zover de hierboven onder A genoemde tekortkomingen op het conto van Spaar Select
zouden moeten worden bijgeschreven, neemt dat niet weg dat die aan Dexia worden
toegerekend en dat Dexia daarvoor verantwoordelijk en aansprakelijk is.
Door niet te handelen overeenkomstig haar zorgplicht en tevens in strijd met haar
verplichtingen die voortvloeien uit het bepaalde in de artikelen 24 en 95 van het Besluit
toezicht effectenverkeer (Bte) en de artikelen 25, 28 en 33 van de Nadere regeling
gedragstoezicht effectenverkeer 1999 (NR 99) heeft Dexia onrechtmatig gehandeld jegens
hem.
 
Door dit onrechtmatig handelen heeft hij schade geleden. Voor zover gezegd kan worden dat
die schade mede aan hem kan worden toegerekend geldt dat Dexia zo ernstig tekortgeschoten
is dat die schade met de billijkheid correctie van artikel 6:101, Burgerlijk Wetboek (BW)
tussen Dexia en hem verdeeld moet worden, waarbij in aanmerking moet worden genomen
dat hij Ä 20.420,00 aan Dexia betaald heeft, bereid was om dit bedrag in in de AEX
opgenomen aandelen te beleggen en daarmee ook voor dit bedrag koersrisico te lopen.
[X] acht de billijkheid kunnen meebrengen dat de door Dexia te betalen
schadevergoeding (de restitutie van het inlegbedrag) aldus wordt gecorrigeerd, dat deze
beperkt wordt tot 75% van het inlegbedrag en het restant voor rekening van [X] blijft.
 
Ook in dit geval is als passende schadevergoeding aan te merken vervallenverklaring van
zijn restschuld aan Dexia en doet het vervallen van zijn schuld de grondslag aan de BKR
registratie vervallen zodat die ongedaan gemaakt moet worden.
 
C.   De overeenkomst bevat zodanige kenmerken van kredietverlening dat de Wet op het
consumentenkrediet (Wck) van toepassing is en die moet ambtshalve worden toegepast door
de rechtbank. Dexia beschikte ten tijde van het aangaan van de overeenkomst niet over een
vergunning als bedoeld in artikel 9 Wck en dat leidt, gelet op de doelstellingen van artikel 9
Wck, tot nietigheid van de overeenkomst. Daarmee ontvalt de rechtsgrond aan de prestaties
die partijen op grond van de overeenkomst dien(d)en te verrichten en moet wat betaald is als
onverschuldigd betaald te worden terugbetaald. Uitgangspunt daarbij is dat partijen hersteld
worden in de toestand waarin zij vůůr het sluiten van de overeenkomst verkeerden. Dat weer
betekent dat Dexia aan hem terugbetalen moet wat hij aan haar betaald heeft. Omdat het naar
maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is dat de overeenkomst met
terugwerkende kracht geheel ten nadele van Dexia teniet wordt gedaan, dient zijn restschuld
aan Dexia te worden gehalveerd en komt ťťn helft te zijnen laste en kan op de restitutie van
het door hem aan Dexia betaalde en terug te ontvangen bedrag in mindering gebracht
worden.
 
De nietigheid van de overeenkomst brengt ook mee dat de registratie bij het BKR ten
onrechte heeft plaatsgevonden en dus ongedaan gemaakt moet worden.
 
D.   Tot slot betwist [X] de door Dexia berekende hoogte van dť restschuld.
Volgens Dexia bedraagt deze Ž 21.647,23 (productie 8),
Gezien [X]'s betaling van Ä 20.420,00 overeenkomend met 50 termijnen van
Ä 408,07, komen daar nog 10 termijnen met 50% korting oftewel Ä 2.040,35 bij en resteert
volgens [X] dan uiteindelijk een restschuld van Ä 12.334,54.
 
5.   Dexia begint haar verweer met op te merken dat het om een zogenaamd
aflossingsproduct gaat waarbij de rente- en de aflossingscomponent zo zijn samengesteld dat
er aan het einde van de looptijd geen restschuld kan overblijven omdat de hoofdsom volledig
is afgelost. Omdat de fondsen waarin belegd wordt uitsluitend AEX-fondsen zijn acht zij het
praktisch uitgesloten dat de aandelen aan het eind van de rit helemaal waardeloos zijn
geworden. Er wordt uitbetaald. Hoeveel is echter nu nog onduidelijk.
Dexia verbindt daaraan de conclusie dat [X] ten onrechte stelt dat hij thans met een
restschuld geconfronteerd wordt. Het door hem, onder (3) van de dagvaarding genoemde
bedrag (Ä 21.647,23) is de restschuld per 14 april 2004 nadat [X] er -kennelijk- voor gekozen
had om de overeenkomsten niet langer voort te zetten. Dat was een tijdstip waarop
de oorspronkelijke aankoopsommen nog niet geheel afgelost waren. Op dat moment kan er
dus een restschuld zijn. [X] was echter niet gehouden om de overeenkomsten
tussentijds te beŽindigen. Voor het ontstaan van die restschuld heeft hij zelfgekozen.
 
Vervolgens voert Dexia aan dat zij geen enkele betrokkenheid heeft gehad bij het bepalen
van de manier waarop [X] zijn storting op de beleggingsrekening heeft verricht en ook
niet bij het bepalen waartoe die storting zou worden aangewend.
 
Zowel de waarde van de participaties in het fonds die zijn aangekocht als die van de effecten
die onder de Overeenkomsten zijn aangekocht zijn afhankelijk van de ontwikkelingen op de
effectenbeurzen. Die ontwikkelingen hebben zich tegen [X] gekeerd en dat dit kon
gebeuren wist hij, althans had hij moeten weten.
Dexia stelt voorts dat [X] geen juist beeld geeft van de financiŽle consequenties van de
overeenkomsten.
Het is op zich juist dat hij oorspronkelijk Ä 20.420,- heeft gestort.
Dit betrof echter geen vooruitbetaling maar een depotstorting. Dit depot bleek niet toereikend
en op het moment van beŽindiging van de overeenkomst stonden nog 20 termijnen open. Dit
komt overeen met 20 keer Ä 408,07, contant gemaakt tegen 5%, oftewel Ä 7.822,46, hetgeen
weer leidt tot een restschuld van [X] van Ä 21.647,23.
 
Ook betwist Dexia dat zij zich niet geÔnformeerd heeft over de financiŽle omstandigheden
van de familie [X].
[X] heeft een acceptatieformulier ingevuld dat zij in het geding brengt. Eveneens heeft
Dexia [X] getoetst bij de BKR.
Haar zorgplicht heeft zij niet verzaakt.
 

6.   Terzake van de restschuld van [X] heeft Dexia een eis in reconventie ingesteld.
 
7.   Met betrekking tot haar zorgplicht stelt Dexia dat er voor effectenleaseproducten in zijn
algemeenheid geen verplichting op haar rustte om informatie in te winnen omtrent de
potentiŽle afnemer en evenmin om meer uitdrukkelijke waarschuwingen te geven dan zij
gedaan heeft. Zo dat anders zou zijn, kan in redelijkheid niet bepleit worden dat zij in deze
zaak enige zorgplicht heeft geschonden omdat het om een overeenkomst gaat waarvan de
lasten op voorhand vaststaan, namelijk de gedurende de looptijd gelijkblijvende
maandelijkse termijnen. Het lag niet op haar weg om na te gaan of [X] die naar
redelijke verwachting zou kunnen blijven voldoen en omdat de omvang ervan op voorhand
vaststond, was [X] daarmee bekend. Andere onzekere gebeurtenissen dan het aan beurstransacties
eigen risico van een tegenvallende opbrengst als gevolg van koersdaling
waren er niet. Van een ingewikkelde financiŽle constructie is geen sprake.
Dexia leest de door [X] in de dagvaarding aan haar gemaakte verwijten - er zou alleen
winst door hem behaald kunnen worden als de koersen zo ver zouden stijgen dat die de rente
lasten zouden overtreffen en dat had Dexia hem moeten vertellen maar heeft Dexia niet
verteld - aldus dat hij haar niet verwijt dat hij niet tegen een bepaalde financieel risico is
gewaarschuwd, maar dat hij meer specifiek over zijn winstkansen geÔnformeerd had willen
worden. Dat is echter een verwijt dat geen steun vindt in het geschreven of ongeschreven
recht De zorgplicht, die wordt aangenomen, strekt er toe om te voorkomen dat consumenten
geconfronteerd worden met verplichtingen die zij in redelijkheid niet kunnen dragen of
waarmee zij in redelijkheid geen rekening behoefden te houden. De zorgplicht brengt niet
mee dat aan de consument exact verteld moet worden welke koersstijging vereist is om een
overeenkomst winstgevend af te sluiten.
 
8.   Dexia betwist aansprakelijk te zijn voor de gedragingen van Spaar Select. Zij voert in
dit verband allereerst aan dat die aansprakelijkheid pas relevant is als er aan Spaar Select
enig rechtens relevant verwijt te maken is en zij betwist dat zulks het geval is. Zij begrijpt
de stellingen van [X] aldus dat deze Spaar Select verwijt dat zij hem onjuist over de
eigenschappen van de overeenkomst heeft voorgelicht. Meer dan dat Spaar Select hem
bewogen zou hebben om de overeenkomst aan te gaan en hem overtuigd heeft om een
(tweede) hypothecaire lening te sluiten om het daarmede vrijgekomen bedrag in een door
Spaar Select bij Dexia geopend depot te storten heeft hij in zijn dagvaarding niet gesteld.
Met name wat hij wel en wat hij niet van de overeenkomst begrepen heeft zegt hij daarin
niet.
 
Los daarvan stelt Dexia dat het vaste lijn in de jurisprudentie is dat een effecteninstelling
niet aansprakelijk is voor het optreden van de tussenpersoon. Zij haalt een veelheid van
uitspraken van zowel rechtbanken als de Klachtencommissie DSI als de
Geschillencommissie Bankzaken uit de jaren 2001 tot en met 2004 aan. Zij veronderstelt dat [X]
zijn stelling dat zij aansprakelijk is voor de gedragingen van Spaar Select baseert
op een uitspraak van de Commissie van beroep DSI van 27 januari 20051 waarin met die
rechtspraak gebroken wordt en merkt op dat die uitspraak door de Commissie conform het
reglement DSI is gegeven als goede mannen naar billijkheid en niet naar de regelen des
rechts alsmede dat die uitspraak geen navolging verdient.
 
Dexia licht dit als volgt toe. De Commissie stelt dat zij aansluiting zoekt bij 6:76 van het
Burgerlijk Wetboek (BW) en erkent daarmee dat deze bepaling niet rechtstreeks van
toepassing is. 6:76 BW geeft een risicoaansprakelijkheid en een bepaling die een dergelijke
aansprakelijkheid vestigt kan niet analoog worden toegepast. Risico-aansprakelijkheid dient
direct uit de wet voort te vloeien en kan niet door de rechter worden gecreŽerd. Bovendien
was er op het moment dat Spaar Select een rol speelde nog geen sprake van een
overeenkomst tussen [X] en Dexia en kon Spaar Select dus ook niet voor de uitvoering
daarvan ingeschakeld worden. Een eventuele precontractuele verplichting is geen verbintenis
en een eventuele verplichting tot naleving daarvan evenmin.
Ook kwalificeert de relatie tussen een cliŽntenremisier en een effecten instelling niet als
een overeenkomst van opdracht De remisier is een tussenpersoon die contacten met meerdere
aanbieders van financiŽle producten onderhoudt en kan zelf kiezen welk product hij aan zijn
klant adviseert en verplicht zich tegenover de effecten instelling tot geen enkele prestatie.
Het bestempelen van een cliŽntenremisier als hulppersoon van een aanbieder past ook niet bij
diens zelfstandige verantwoordelijkheid die spreekt uit artikel 12 lid 2 van de
Vrijstellingsregeling Wet toezicht effectenverkeer (Wte) 1995 betreffende de naleving van
de regels van artikel 24 Bte 1995. Dexia verwijst in dit verband ook naar de
(op 1 januari 2006 inwerking getreden) Wet financiŽle dienstverlening (Wfd) waarin de
wetgever er in de artikelen 10 juncto 12 uitdrukkelijk voor kiest om de aanbieder slechts
verantwoordelijk voor de tussenpersoon - waaronder ingevolge artikel 1 van die wet begrepen
de cliŽntenremisier - te doen zijn als die aanbieder er uitdrukkelijk voor kiest om die
aansprakelijkheid te aanvaarden. Haar conclusie is dat de beslissing van de Commissie niet
strookt met de wil van de wetgever.
________________
1  JOR 2005/67
 
Ook bestempelt zij het oordeel van de Commissie dat het enkele feit dat het optreden van de
tussenpersoon ten voordele van de aanbieder zou strekken als onjuist. Een zovergaande
aansprakelijkheid ligt ia 6:76 BW niet besloten en bovendien is de remisier adviseur van de
belegger en werkt met name in diens voordeek Tussenkomst van Spaar Select zou ook
helemaal niet nodig geweest zijn. [X] had ook rechtstreeks met Dexia kunnen
handelen. De taak van de remisier ligt nu juist op het gebied van advies aan zijn cliŽnt.
Dexia kan niet verantwoordelijk gehouden worden voor advisering waarbij zij niet betrokken is
geweest.
 
9.   Anders dan [X] is Dexia van mening dat de Wck om twee redenen niet van
toepassing is. Ten eerste niet omdat overeenkomsten van effectenlease niet onder de twee
vormen van krediettransacties die in de Wck gedefinieerd worden vallen (geldkrediet en
goederenkrediet) en als dat al anders zou zijn, de uitzonderingsregel van artikel 4, lid I
onder h van de Wck van toepassing is, ook in geval van richtlijn2conforme interpretatie van de
Wck omdat de mogelijkheid tot richtlijnconforme interpretatie niet zover gaat dat de Wck
aldus geÔnterpreteerd kan worden dat overeenkomsten van aandelen lease daaronder vallen.
Zou dit anders zijn en zou de overeenkomst nietig zijn ingevolge de Wck brengt dat mee dat [X]
het geleende geld terug moet betalen. Dexia verwijst ook naar het antwoord van de minister van
FinanciŽn d.d. 6 juli 1998 op kamervragen, waarin hij met zoveel woorden zegt:
Ik acht dan ook geen reden aanwezig om de effectenlease onder Wck te brengen temeer daar
de Wte 1995 van toepassing is. Ook verwijst zij naar de kamerstukken3 met betrekking tot de
totstandkoming van de Wfd waarbij een wijziging van het begrippenapparaat van de Wck
nodig werd geacht om effectenlease onder de Wfd te brengen
. Aan artikel 1 sub k is aan de
woorden .... van een roerende zaak toegevoegd of een effect.
De omstandigheid dat de Wck een wet met een formele strekking is en overtreding van
bepalingen daarvan zelfs strafbaar is gesteld, verzet zich ertegen om aan deze wet een
andere betekenis toe te kennen dan uit de tekst ervan voortvloeit- Bij dupliek in conventie
voert zij daarnaast nog aan dat de Wck niet van toepassing is omdat die ten tijde van het
afsluiten van de overeenkomst niet gold voor kredieten die een bedrag van f. 50.000,ó te
boven ging. Als er al sprake was van een krediet in de zin van de Wck ging het om een
bedrag van f. 84.326,99 (in hoofdsom).
 
10.  Met betrekking tot de Richtlijn stelt Dexia voorop dat [X] geen direct beroep
daarop toekomt, maar dat de nationale rechter wel zoveel mogelijk gehouden is om het
nationale recht richtlijnconfoim uit te leggen, doch dit laatste zijn begrenzing vindt in de
algemene rechtsbeginselen die deel uitmaken van het gemeenschapsrecht en met name in het
rechtszekerheidsbeginsel en het verbod van terugwerkende kracht. Zij merkt verder op dat de
Richtlijn de kredietovereenkomst definieert als een overeenkomst waarbij de kredietgever
aan de consument in de vorm van uitstel van betaling, van een lening of van een soortgelijke
fÔnancieringsregeling krediet verleent of toezegt. Dat is hier allemaal niet aan de orde.
Van uitstel van betaling is sprake als er pas enige tijd na de levering betaald behoeft te
worden. Hier gaat het om een overeenkomst op grond waarvan pas op termijn betaald en
geleverd moet worden. Dat is iets heel anders en de omstandigheid dat in de
tussenliggendeperiode rente betaald moet worden maakt dat niet anders.
___________________________ 
2 Richtlijn 87/102/EEG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 9B/7/EEG
3 Mvt Wfd {Bijl. TK29 507 (2003-2004), nr. 3, pag. 71}
 
De conclusie van Dexia is dat een uitleg van de Wck waarbij aan de definitiebepalingen van
die wet voorbijgegaan wordt zondermeer strijdig met het rechtszekerheidbeginsel is. De Wck
is niet van toepassing op effectenlease en zeker tegen de achtergrond van de
totstandkomingsgeschiedenis van de Wck, de wetsystematiek en het oordeel van de
Europese Commissie behoefde zij er dan ook geen rekening mee te houden dat de Wck wel
op effectenlease van toepassing zou worden geacht.
 
Kennelijk subsidiair voert Dexia nog aan dat richtlijnconforme interpretatie tot gevolg moet
hebben dat de gehele Wck op effectenlease van toepassing zou worden. De Wck bevat
namelijk een groot aantal bepalingen die niet in de Richtlijn voorkomen en het kan niet zo
zijn dat een richtlijnconforme interpretatie tot gevolg heeft dat op effectenlease bepalingen
van toepassing worden die de Richtlijn helemaal niet kent Die richtlijnconforme
interpretatie heeft immers slechts betrekking op de materiŽle normen waarin een richtlijn
voorziet. Een andere uitleg zou tot gevolg hebben dat op effectenlease bepalingen uit de Wck
van toepassing worden terwijl geen enkele wetgever dat gewild heeft. De Nederlandse niet
omdat die niet gewild heeft dat de Wck toepassing zou vinden op effectenlease en de
communautaire niet omdat die de betreffende bepalingen niet eens kende. Enige toepassing
van de Wck op basis van de Richtlijn dient derhalve beperkt te blijven tot die bepalingen in
de Wck die tevens in de Richtlijn voorkomen. De vergunningplicht valt daar buiten.
De Richtlijn staat toe dat houders van een bankvergunning van het vergunningsvereiste
worden vrijgesteld. Dexia heeft een bankvergunning zodat niet gesteld kan worden dat de
mogelijkheid van Dexia om zonder vergunning effectenlease-overeenkomsten aan te gaan in
strijd zou zijn met de Richtlijn, Aan het niet beschikken door Dexia van een vergunning
ingevolge de Wck op het moment dat zij met [X] contracteerde dient derhalve
voorbijgegaan te worden.
 
11.  Ook al zou aan Dexia enig verwijt gemaakt kunnen worden en ook al zou er causaal
verband tussen het door [X] gepretendeerde nadeel en dat verwijt bestaan, behoort dat
nadeel toch grotendeels voor rekening van [X] te komen alsmede het gevolg van aan
hem toe te rekenen omstandigheden.
Hij heeft immers gecontracteerd zonder de gevolgen van de overeenkomst te overzien en
zonder zich af te vragen of die overeenkomst voldoende bij zijn financiŽle wensen en
mogelijkheden aansloot. Daarmee heeft hij roekeloos gehandeld en dat nadeel in
overwegende mate aan zichzelf te wijten,
 
12.  Kennelijk naar aanleiding van het onder 8 hierboven weergegeven verweer van Dexia
stelt [X] bij repliek onder (1) onder meer: dat hij in november 2000 door SpaarSelect
is benaderd.
Jos Grunewald heeft, ons verteld dat we de overwaarde van ons huis goed konden gebruiken
om een lening ofte lossen en over 5 jaar ook nog geld over te houden.
We hebben Jos keer op keer verteld dat we geen vertrouwen in aandelen, effecten etc
hadden.
Jos heeft ons toen uitgelegd dat dit daarom juist iets voor ons was, je stort je geld in een
fonds, de experts doen het werk en over 5 jaar hielden we nog geld over ook
Jos bleef keer op keer beweren dat er niets mis kon gaan.
We hebben het meeste besproken buiten de brochure om.
We hebben meerdere malen naar de risico's gevraagd.
Jos is zelfs 3x teruggekomen om.alle twijfel van tafel te vegen.
Het leek mooi maar achteraf zijn we wel misleid.
We hebben toen een hypotheek van fl 64.100,ó opgenomen, daarvan is fl. 45.000,-- in het
fonds gestort de rest was voor het aflossen van een lening en een gedeelte voor de
notariskosten e.d.
 
13.  [X] verwijt Dexia en in haar kielzog Spaar Select:
a.   dat hij niet gewezen is op het feit dat hij een lening aanging op onereuze condities;
b.   dat hem niet is voorgehouden dat hij een dubbel beleggingsrisico liep door het aangaan
van de Overwaarde Effect Maandbetaling met Herbelegging en de beleggingsrekening,
c.   dat hem niet op begrijpelijke wijze is uitgelegd dat er een verschil was tussen de
Overwaarde Effect Maandbetaling met Herbelegging en de beleggingsrekening;
d.   dat hem niet is voorgelegd dat bij beŽindiging van de overeenkomst na 60 maanden met
restschuld kon worden opgezadeld,
e.   het kapitaal, bestaande uit de overwaarde in zijn woning, werd ten onrechte op advies van
Spaar Select geheel teniet gedaan;
f.   dat hem niet in duidelijke bewoordingen is gezegd dat hij alleen bij een absurde stijging
van de aandelenkoersen profijt van deze producten zou kunnen hebben.
 
14.  Over zijn persoonlijke omstandigheden zegt [X] dat hij geboren is in 1965 en als
onderwijs een LTS-opleiding heeft genoten.
[X] heeft een netto-maandloon van Ä 1.000,-- als electrotechnicus en zijn vrouw een
netto-maandloon van Ä 870,57 als oproepkracht in de thuiszorg.
[X] bewoont een eigen woning die destijds gekocht is voor fl 135.000,-- (1998),
 
15.  [X] handhaaft zijn berekening van de restschuld aan de hand van de door hem
gedane Storting er op wijzende dat hij de overeenkomst per 13 oktober 2004 vernietigde c.q.
ontbond, dus beŽindigde.
 
De beoordeling
 
16.  Wat er van de andere verweren van Dexia ook zij, het verweer dat de Wck niet
van toepassing is snijdt hout. De hoofdsom van de overeenkomsten beliep een bedrag dat de
maximale hoogte van het bedrag, wil de Wck van toepassing zijn, te boven ging, namelijk
meer dan het op 27 december 2000/19 januari 2001 geldende maximum van f. 50.000,00.
De omstandigheid dat Dexia ten tijde van het aangaan van de overeenkomst met [X]
geen Wck-vergunning had is derhalve voor deze zaak niet van belang.
 

17.  De onderdelen V en IX van de vordering die zien op het opdragen aan het BKR om de
A-notering op naam van [X] ongedaan te maken dienen afgewezen te worden. Dexia
heeft bij conclusie van antwoord betwist dat zij opdracht kan geven aan BKR de A-notering
op de naam van [X] door te halen.
[X], die de pretense aanmelding bij dagvaarding al niet met stukken onderbouwd had,
is bij repliek niet meer op dat onderdeel van zijn vorderingen teruggekomen.
 
18.  Met betrekking tot de gedragingen van Spaar Select en de aansprakelijkheid van
Spaar Select voor de schade van [X] overweegt de rechtbank het volgende:
 
a.   Spaar Select is een zogenaamde cliŽntenremisier en is als zodanig weliswaar aan te
merken als een effecterxbemiddelaar als bedoeld in artikel 1 sub b Wte, maar is op grond van
artikel 12 van het Vrijstellingsbesiuit onder bepaalde voorwaarden vrijgesteld van de
vergunningplicht. De belangrijkste van die voorwaarden is dat zij haar activiteiten beperkt
tot het aanbrengen van klanten bij de in dat artikel genoemde instellingen.
 
b.   Dat Dexia een instelling als bedoeld in artikel 12 van het Vrijstellingsbesiuit is, staat
niet ter discussie. Nagegaan moet derhalve slechts worden of Spaar Select zich beperkt heeft
tot het aanbrengen van [X] als klant bij Dexia of dat Spaar Select verdere, voor een diŽ
ntenremisier ontoelaatbare bemoeienis met de zaak gehad heeft. Daarvoor is het nodig
om vast te stellen wat er onder aanbrengen wordt verstaan.
 
c.   Een wettelijke definitie van het begrip aanbrengen in het kader van de Wte en de daarop
gegronde regelgeving bestaat niet. Wel wordt er op haar website (
www.afm,nl) een
uiteenzetting van het begrip gegeven door de Autoriteit financiŽle Markten (AFM). Daar is,
voor zover hier van belang, te lezen: CliŽntenremisiers mogen alleen cliŽnten aanbrengen bij
effecteninstellingen die een vergunning hebben van de AFM. CliŽntenremisiers mogen
bijvoorbeeld geen vermogensbeheer verrichten, orders van cliŽnten doorgeven of geld van
cliŽnten onder zich houden. Daarnaast mogen zij geen cliŽnten aanbrengen bij andere cliŽ
ntenremisiers. CliŽntenremisiers mogen wel cliŽnten uitleggen wai een aandeel of een obligatie
is. Echter zij mogen niet een specifiek aandeel, obligatie, ejfectenleaseproduct etc. beroeps-
of bedrijfsmatig adviseren.
 
d.   Uitgaande van deze uitleg - en de rechtbank gaat bij gebrek aan een andere
gezaghebbende uitleg van deze uitleg, die zij ook onderschrijft, uit - was het aan Spaar
Select toegestaan om [X] te informeren mits die informatie beperkt was tot kenmerken van
bcleggingscategoriŽn en om hem door te verwijzen naar Dexia, maar niet om [X] te
adviseren.
 
e.   Een andere voorwaarde is dat de cliŽntenremisier zich houdt aan enkele specifieke
gedragsregels die voortvloeien uit het Bte en dan hoofdzakelijk uit artikel 24 daarvan en uit
de NR, in dit geval de NR 99.4 Dat zijn, voor zover in deze specifieke zaak van belang, dat
hij handelt in bet belang van de cliŽnt en de adequate functionering van de effectenmarkten,
in het belang van de cliŽnt kennis neemt van diens financiŽle positie, ervaring en
beleggingsdoelstelling voor zover dat redelijkerwijs van belang is met het oog op het
verrichten van zijn diensten, de cliŽnt de gegevens en bescheiden verstrekt die nodig zijn
voor de beoordeling van de door hem aangeboden diensten en de effecten waarop die
diensten betrekking hebben en een verbod op het zogenaamde "cold calling" i.e. een verbod
om hen die nog geen cliŽnt zijn telefonisch of persoonlijk te benaderen anders dan in het
geval de betrokkenen daar vooraf schriftelijk dan wel telefonisch mee heeft ingestemd dan
wel in het contact slechts wordt aangeboden om schriftelijke of elektronische informatie te
verschaffen.
 
f.   Op grond van de op dit punt ongenoegzaam weersproken gebleven stellingen van
[X] moet worden aangenomen dat Spaar Select het cold calling verbod heeft
overtreden en zich niet, althans volstrekt onvoldoende, verdiept heeft in de
beleggingsdoelstellingen van [X], diens financiŽle positie, beleggingsdoelstelHng(en)
en beleggingservaring en aldus ook niet in diens belang gehandeld heeft.
_______________________ 
4 Het gaat hier om de NR 1999 en derhalve de tekst van vůůr de wijziging van september 2001
 
g.   Met betrekking tot bet totstandkomen van het contact met Spaar Select is door [X]
immers onweersproken gesteld, dat hij door Spaar Select ongevraagd telefonisch is benaderd
omtrent de overwaarde in zijn huis en hem vervolgens een beleggingsconstructie is
gepresenteerd en geadviseerd waarmede het vermogen snel kon. worden vergroot.
Dat is een ander eerste contact dan op grond van een schriftelijke of elektronische
uitnodiging ofwel instemming met een afspraak zijdens [X], dan wel een contact naar aanleiding
van het verschaffen van schriftelijke of elektronische informatie aan [X].
 
h.   Met betrekking tot hetgeen verricht is door Spaar Select om zich een beeld te vormen
van [X], diens financiŽle positie, beleggingsdoelstellingen en beleggingservaring, is
door [X], naast hetgeen reeds onder g hierboven is weergegeven, onweersproken
gesteld dat hij, [X], aan de medewerker van Spaar Select naar aanleiding van diens
vragen verteld heeft dat zijn woonhuis slechts in beperkte mate hypothecair belast was en de
medewerker van Spaar Select hem vervolgens heeft geadviseerd tot het aangaan van een
hypothecaire lening van f 64.100,-, waarvan hjj een gedeelte van f45,000,- voor een
ťťnmalige storting bij Labouchere heeft aangewend waarmee aandelen zouden worden
aangetrokken met een gegarandeerd rendement na een looptijd van 60 maanden.
Enige schriftelijke productinformatie, van Spaar Select zegt hij weliswaar gekregen te
hebben, maar naar aanleiding van kritische vragen werd verwezen naar enige positief
gekleurde rekenvoorbeelden (productie 2 dagvaarding) en bij het tekenen van de
overeenkomst werd verwezen naar de looptijd van 60 maanden, waarna de overwaarde in de
woning zou worden "teruggestopt", dat hem nooit duidelijk is geweest dat hij een lening
heeft aangegaan, dat hij daar niet op gewezen is, dat hij dat uit de tekst van de
overeenkomsten) niet heeft kunnen opmaken, dat over een maandbedrag, leasen,
koersdaling en over een restschuld nooit gesproken is, dat ook nooit aan de orde is geweest
dat hij alles kon kwijtraken, dat na vijfjaar hij een netto-opbrengst van zeker f 8.100,-- zou
genieten, dat hij nooit een depotrekening heeft geopend en van participaties niets weet.
 

i.   Deze onder (h) weergegeven stellingen van [X] zijn weliswaar, naar uit de
overgelegde producties en dan met name de overeenkomst Overwaarde Effect
Maandbetaling zonder Herbelegging en het aanvraagformulier depot aandelenlease moet
worden afgeleid, niet allemaal juist maar niettemin kan er de conclusie uit getrokken worden
dat [X] niet begrepen heeft wat hem is voorgehouden alsmede dat ook de voorlichting
tekortgeschoten is.
 
Onjuist is immers dat er niet over leasen gesproken is want de door [X] ondertekende
overeenkomst is een lease-overeenkomst, evenals dat [X] niet uit de overeenkomst had
kunnen opmaken dat er sprake van een lening was, want er is immers sprake van rente in de
overeenkomst, dat over een maandbedrag niet gesproken is, want dat maandbedrag is in de
overeenkomst vermeld en dat hij nooit Ťen depotrekening heeft geopend want er ligt een
door hem ondertekend aanvraagformulier voor een dergelijke rekening (productie 1 CvA).
 
Dat de voorlichting tekortgeschoten is blijkt genoegzaam uit het feit dat Spaar Select, naar
onweersproken gesteld is, in de vooraf mondelinge aan [X] verstrekte informatie er
kennelijk geen aandacht aan het break-evenrendement geschonken is en de omstandigheid
dat [X], die geen/onvoldoende beleggingservaring had, van de hele opzet kennelijk
niets begrepen heeft zoals uit zijn persoonlijke statements die bij, de stukken zijn gevoegd
blijkt en gezien zijn opleidingsniveau (lager technisch onderwijs) en zijn vrouw
(thuiszorgster) ook niet verwonderlijk is. Dat er voorafgaand aan het sluiten van de
overeenkomst concreet gewezen is op de mogelijkheid van verlies en op de aan een
depotcoastructie middels belegging in het Global aandelenfonds verbonden risico's is gesteld
noch gebleken. In ieder geval blijkt daarvan niets uit de door [X] overgelegde folder
van Spaar Select (productie 10 CvD) of de door [X] overgelegde rendementsberekening d.d.
2 november 2000 van Spaar Select (productie 2 dagvaarding).
 
Ook moeten er, zeker gelet op de beleggmgsdoelstellmg van de ten tijde van het afsluiten
van de overeenkomst 35-jarige [X], te weten een netto-opbrengst van f 8,100,--
vraagtekens geplaatst worden bij het vervangen van de misschien niet spectaculaire maar
toch veilige overwaarde in de woning door een als gevolg van koersontwikkelingen onzekere
opbrengst over 5 dan wel 20 jaar van beursfondsen en/of derivaten daarvan.
Niet is gebleken dat daarover door Spaar Select (hardop, in het bijzijn van [X]) is
nagedacht.
 
j.   Uit een overgelegde productie, het aanvraagformulier depot aandelenlease van
16 november 2000 van Spaar Select dat voorafgegaan is aan de overeenkomst Overwaarde
Effect Maandbetaling zonder Hcrbelegging van 27 december 2000 blijkt dat er toen al een
keuze is gemaakt voor deze beleggingsconstructie.
Op dat formulier afkomstig van Spaar Select met de naam van haar adviseur Grunwold en de
handtekening van [X] en diens echtgenote, is namelijk vernield dat [X] uit de zes
daarop genoemde constructies gekozen heeft voor Overwaarde Effect zonder Herbelegging,
voor een maandbedrag van f. 900,- en een gewenste storting van f45.000,-.
De rechtbank leidt ook daaruit en uit het feit dat er geen daaraan voorafgaande
correspondentie tussen [X] en Labouchere is overgelegd, af dat Spaar Select degene is
die geadviseerd heeft over de wijze van beleggen namelijk in welk "Effect" van Labouchere
de maandelijkse storting uit het depot diende plaats te vinden en tot welk bedrag. Dat levert
een handelen in strijd met de Vrijstellingsregeling op; immers is meer dan aanbrengen en is
als beroeps- of bedrijfsmatig adviseren aan te merken.
 
k.   De conclusie tot zover is dat Spaar Select in haar relatie tot [X] niet alleen
onrechtmatig gehandeld heeft door te handelen in strijd met de voorschriften van de
Vrijstellingsregeling en daarmee in strijd met artikel 7 Wte, maar zich ook niet gedragen
heeft als een goed opdrachtnemer overeenkomstig de bepalingen van titel 7 :7 BW, immers
niet gehandeld heeft als een redelijk handelend bekwaam vakgenoot dient te handelen,
hetgeen, naast een contractuele tekortkoming ook weer als onrechtmatig handelen is aan te
merken. Spaar Select is daarmee aansprakelijk voor de door [X] als gevolg van haar
onrechtmatig handelen opgekomen schade.
 

19.  Daarmee komt de rechtbank toe aan de aansprakelijkheid van Dexia, zowel voor zover
die een gevolg is van baar eigen gedragingen als op grond van het bepaalde in artikel
6:76 BW voor gedragingen van Spaar Select. Dienaangaande wordt het volgende
overwogen:
 
a.   De rechtbank stelt voorop dat tussenpersonen - en dus ook cliŽntenremisiers - een
belangrijke instrument voor financiŽle instellingen zijn om hun producten in de markt te
(kunnen) zetten. Dat legt op de instelling die van de diensten van een cliŽntenremisier
gebruik maakt en hem doorgaans - zoals dat ook in dit geval kennelijk is gebeurd nu op dit
punt niets anders is gesteld of gebleken- ook middels de toekenning van provisie betaalt, een
grote verantwoordelijkheid met betrekking tot de selectie van de tussenpersoon van wie hij cli
Žnten en opdrachten accepteert.
 
b.   Een en ander blijkt ook uit het bepaalde in artikel 41 NR 99 dat de effecteninstelling
onder andere gebiedt om zich met betrekking tot de onder i, ii en iii van dat artikel genoemde
effecteninstellingen te onthouden van een aantal zaken waaronder het verrichten van
effectentransacties voor deze instellingen. Spaar Select zou, indien zij zich aan de voor haar
geldende regels had gehouden weliswaar niet tot ťťn van die categorieŽn behoord hebben,
maar nu zij zich niet aan die regels gehouden heeft behoort zij daar wel toe en is zij met
name aan te merken als een effecteinnstelling die niet beschikt over een vergunning als
bedoeld in artikel 7, eerste lid Wte (categorie i).
 
c.   De vraag is nu of Dexia voldoende zorgvuldigheid heeft betracht bij het aanvaarden van
[X] als klant, c.q. het contracteren met [X] op basis van wat door Spaar Select
aan haar omtrent [X] en hetgeen de inhoud van de door [X] gewenste
overeenkomst(en) met haar geweest zou zijn is medegedeeld en die vraag beantwoordt de
rechtbank ontkennend. Het aanvraagformulier d.d. 16 november 2000, waarop Dexia zich
beroept, geeft geen informatie omtrent de financiŽle positie van [X], zegt evenmin iets
omtrent diens beleggingservaring of beleggingsdoelstelling, terwijl Dexia zich verder alleen
beroept op de uitgevoerde BKR-toets.
 
Op het door Dexia overgelegde van Spaar Select afkomstige aanvraagformulier depot
aandelenlease d.d. 16 november 2000, in de tijd voorafgaand aan de overeenkomst
Overwaarde Effect MaandbetalÔng zonder Herbelegging en tevens het eerste schriftelijke
contact tussen [X] en Dexia, is keuze gemaakt voor Overwaarde Effect zonder
Herbelegging en een maandelijkse storting van f. 900,-- zomede een gewenste storting van
f45.000,-. Daaraan kan alleen verboden advisering door de medewerker Grunwold van
Spaar Select, die het formulier heeft ingevuld, ondertekend en van het adviseursnummer
(1204) voorzien, ten grondslag gelegen hebben. Dexia had dat kunnen en moeten
onderkennen en zich van contracteren met [X] op basis van die adviezen moeten
onthouden. Door dat na te laten en aldus te handelen in strijd met artikel 41 NR 99 is de
overeenkomst tussen [X] en Dexia nietig, immers ligt aan artikel 41 NR 99 dezelfde
gedachte ten grondslag als aan artikel 7 Wte, namelijk een adequate werking van de
financiŽle markten en de positie van de belegger. Daarnaast heeft Dexia ook onrechtmatig
jegens [X] gehandeld en is zij daardoor ook aansprakelijk voor de door [X] als
gevolg van het complex van onrechtmatige handelingen geleden schade.
 
d.   Los van bovenstaande kan tevens geconcludeerd worden dat Dexia door aldus te
handelen - en naar mag worden aangenomen aan Spaar Select provisie te betalen - gebruik
heeft gemaakt van de hulp van Spaar Select bij het tot stand brengen van de overeenkomst
met [X] en daarmee tevens voor de gedragingen van Spaar Select aansprakelijk is.
De vordering, voor zover toewijsbaar is derhalve ook tegen Dexia toewijsbaar.
 

20.  Met betrekking tot die toewijsbaarheid wordt overwogen dat de overeenkomst
Overwaarde Effect Maandbetaling zonder Herbelegging nietig is en dat de rechtbank op
grond daarvan met betrekking tot deze overeenkomst niet aan de primaire vordering van
[X] toekomt. In het kader van een nietige overeenkomst gaat die nietigheid voor en
verder dan (de gevorderde verklaring voor recht omtrent) het Onrechtmatig handelen.
De onderdelen I tot en met IV van het petitum van [X] moeten derhalve worden
afgewezen.
 
21.  Met betrekking tot de subsidiaire vordering Jigt bet anders.
Gelet op de conclusies dat de overeenkomst Overwaarde Effect Maandbetaling nietig is, is
het gevolg daarvan dat de rechtsgrond(en) die ten grondslag lag(en) aan de wederzijds
verrichte prestaties met terugwerkende kracht daaraan is (zijn) ontvallen. Beide partijen
dienen financieel hersteld te worden in de toestand waarin zij zich ten tijde van het sluiten
van de overeenkomst bevonden. Dat betekent dat de aandelen/participaties voor rekening van
Dexia blijven, Dexia in beginsel niets meer te vorderen heeft van [X] en hetgeen door [X] aan
haar betaald is in beginsel als onverschuldigd aan hem terug moet betalen. De onderdelen VI,
VII en VIII van de vordering van [X] zijn derhalve in principe
toewijsbaar.
 
22.  Met betrekking tot onderdeel VII wordt daarbij overwogen dat het, zoals door [X]
zelf reeds in zijn dagvaarding onder ogen gezien is naar maatstaven van redelijkheid en
billijkheid onaanvaardbaar dat de overeenkomst met terugwerkende kracht geheel ten nadele
van Dexia tenietgedaan wordt omdat aannemelijk is dat de nietigheid van de overeenkomst
niet door hem zou zijn ingeroepen als de waarde van de aandelen gestegen was. De
rechtbank vindt daarin aanleiding om op de voet van het bepaalde in artikel 6:278, lid 2 BW
te bepalen dat de helft van de restschuld voor rekening van [X] komt.
Daarbij volgt de rechtbank het betoog van [X] dat de overeenkomsten per
13 oktober 2004 beŽindigd zijn en in de zin van de conclusie van repliek onder (5) de
restschuld van [X] bedraagt Ä 12.334,54.
Toewijsbaar zijn derhalve het door [X] onder de aandelenlease-overcenkomst betaalde
verminderd met de terugstorting d.d. 15 januari 2002 respectievelijk de helft van de
restschuld.
Toegewezen wordt derhalve een bedrag van Ä 14,252,84.
(Ä 20.420,11 - (Ä 12.334,54 : 2 ) Ä 6.167,27 = Ä 14.252,84).
De wettelijke rente is in principe toewijsbaar vanaf de datum waarop [X] de
betreffende betaling in het kader de depotovereenkomst aan Dexia heeft gedaan.
 
23.  Door Dexia is nog een beroep Op eigen schuld van [X] gedaan. De rechtbank
onderschrijft de stelling van Dexia dat de schade mede aan [X] moet worden
toegerekend, immers heeft hij zich zonder enige beleggingservarÔng, zonder voldoende
schriftelijke informatie vooraf en zonder voldoende onderzoek naar het aangeboden product
te hebben gedaan in een voor hem duister avontuur gestort en heeft hij daarbij (in elk geval
een deel van) de overwaarde op het door hem bewoonde woonhuis in de waagschaal gesteld.
 
24.  Toch verbindt de rechtbank daar niet de door Dexia gewenste consequenties aan. Dexia
is zo ernstig tekortgeschoten in haar de jegens [X] betamende zorg dat de rechtbank
daarin aanleiding vindt om de schade met toepassing van de bÔllÔjkheidscorrectie van
artikel 6:101, eerste lid BW over de partijen te verdelen als onder 22 hierboven overwogen5.
 
25.  Hetgeen partijen verder verdeeld houdt, behoeft gelet op bovenstaande geen bespreking.
 
26.  Gezien het hiervoor overwogene zal de reconventionele vordering van Dexia worden
afgewezen.
________________________________ 
5 Commissie van Beroep DSI27-01-2005
 
27.  Als de ten principale in het ongelijk gestelde partij dient Dexia de kosten van het
geding - zowel in conventie als reconventie - te dragen.

RECHTDOENDE

De rechtbank:
 
In conventie:
I.   Verklaart voor recht dat de tussen partijen gesloten overeenkomst Overwaarde Effect
Maandbetaling zonder Herbelegging met nummer [nummer] nietig is.
 
II.  Veroordeelt Dexia om aan [X] te betalen een bedrag van
Ä 14.252,84 (veertienduizendtweehonderdtweeenvijftig EURO 84/100) vermeerderd met de
wettelijke rente hierover vanaf de dag der betaling door of vanwege [X] van f45.000,--
op diens depotrekening aandelenlease tot aan de dag der betaling.
 
III. Veroordeelt Dexia in de kosten van het geding in conventie, tot aan deze uitspraak aan
de zijde van [X] begroot op Ä 419,87 aan verschotten en Ä 904,- wegens het salaris
van zijn procureur, waarvan op de voet van artikel 243 Wetboek van Burgerlijke
rechtsvordering te betalen aan de griffier van dit gerecht Ä 84,87 aan exploitkosten, Ä 167,50
aan in debet gesteld griffierecht en Ä 904,ó aan het salaris voor de procureur, zomede aan de
procureur van [X] Ä 167,50 aan niet in debet gesteld griffierecht.
 
IV.  Verklaart de onderdelen II en III van het dictum van dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.
 
V.   Wijst af het meer of anders gevorderde.
 
In reconventie:
VI.  Wijst af de vordering,
 
VII. Veroordeelt Dexia in de kosten van het geding in reconventie, tot aan deze uitspraak
begroot op nihil aan salaris en Ä 452,- aan salaris voor de procureur van [X], zulks te
voldoen aan de griffier van dit gerecht.
 

Dit vonnis is gewezen te Almelo door mr. Van der Veer en is op 22 november 2006 in het
openbaar uitgesproken in tegenwoordigheid van de griffier.

Ingescant en bewerkt naar HTML Copyright (C) Stichting PAL