Levensloop
 
Piet Koremans (55), oud-militair en initiatiefnemer van Platform Aandelen Lease (PAL), een organisatie die voor de gedupeerde beleggers van Dexia en andere grote banken opkomt, werkt na zijn pensioen meer dan ooit.
 
'Dit is erger dan werken in het leger'
 
de Volkskrant, Economie, 15 februari 2005
 
Interview
Ghislaine van Drunen
 
Dexia verliest alle rechtzaken. Hangt de vlag al uit bij PAL?
 
'Bijna wel.' We winnen nu ook in hoger beroep. Maar denk niet dat iedereen zijn geld terugkrijgt. De banken hebben geen onuitputtelijke pot voor deze zaak. Alleen degenen met lopende contracten en de mensen die financiŽle problemen hebben, worden terugbetaald.
 
Hoeveel geld heeft u zelf verloren?
 
Ik verwacht 80 duizend euro terug van Dexia. Daarvan houd ik waarschijnlijk maar de helft over, want ik moet de hypotheek op mijn huis en de advocaten betalen.
 
Is uw pensioen in gevaar gebracht?
 
Ja. Ik heb meer dan 36 jaar in het leger gewerkt. Eerst in de infanterie en daarna in de logistiek. Vorig jaar ben ik met pensioen gegaan. Ik wilde sparen om de periode tussen mijn 55ste en mijn 65ste te overbruggen, maar dat is dus niet gelukt. Vanaf 65 jaar krijg ik mijn pensioen. Ik had ook een contract afgesloten voor een nieuwe auto. Dat geld ben ik volledig kwijt en ik rijd nog steeds in mijn oude auto.
 
Waarom hebt u niet gewoon een spaarrekening geopend?
 
In die tijd was de rente erg laag en stonden de kranten vol met advertenties voor dit soort spaarregelingen. Er werd iets meer met mijn geld gedaan dan met een normale spaarrekening. Wat voor constructie het was, wist ik niet, maar dat interesseerde me ook niet. Ik was telefonisch benaderd en het klonk allemaal heel geloofwaardig. Helemaal omdat het van een grote bank kwam. Ik vertrouwde het. Daarom zijn er zoveel ingestonken.
 
U bent nu vertegenwoordiger van gedupeerde beleggers. Hoeveel tijd kost dat?
 
Ik ben er fulltime mee bezig. Dit is erger dan werken. Toen ik een baan had werkte ik van acht tot vijf. Nu krijg ik om een uur of negen het eerste telefoontje en de laatste 's avonds rond elf uur. Ik houd contacten met de advocaten en de media en word constant gebeld door mensen die al hun geld kwijt zijn en niet meer weten wat ze moeten doen. Verder reis ik met PAL door heel Nederland om informatieavonden te houden.
 
Houdt u nog vrije tijd over?
 
Nee, helemaal niet. Mijn vrouw vindt het heel vervelend. Ik ben met pensioen gegaan om meer in het huishouden te helpen en leuke dingen te doen. We zouden meer gaan reizen en ik wilde een seizoenskaart voor het voetballen kopen. Maar dat is er allemaal niet van gekomen. Vorig jaar konden we niet eens op vakantie omdat we geen geld hadden. En die seizoenskaart is nu ook te duur. Ik besteed al mijn geld aan telefoonrekeningen en advocaten. Mijn vrouw is zelfs weer gaan werken.
 
Wanneer gaat u de schade inhalen?
 
Hopelijk kan ik mijn rechtszaak voor de zomer afronden. Maar ik zit vast aan meerdere zaken. Trouwens, we hebben Dexia aangepakt, maar nu zijn de andere banken aan de beurt. Dat kan dus nog wel een paar jaar duren.
 
Spaart u of belegt u nog?
 
Sparen kan ik niet en beleggen zou ik iedereen afraden. Ik wilde helemaal niet beleggen. Ik dacht dat ik aan het sparen was. En dat dachten al die anderen mensen ook. De gedupeerden zijn gewone mensen die nooit schulden hebben gehad en die ineens geen geld meer hebben. Er zijn huwelijken aan kapot gegaan. Het is een hele emotionele zaak.
 
Hoe houdt u het vol?
 
Het is heel dankbaar werk. Ik heb een bloedhekel aan onrecht. Daarom ben ik in dienst gegaan en daarom heb ik deze zaak aangepakt. Ik heb inmiddels ontzettend veel mensen kunnen helpen. Dat geeft je kracht.
 
Copyright: de Volkskrant